Brainwash vervolg

Brainwash vervolg

Jelle

Ik heb Naomi nu al een tijdje niet gezien, zal ik gaan aankloppen? Eigenlijk durf ik zelf niet zo goed, maar wat moet ik dan, ik moet ooit wel over mijn faalangst heen komen. Ik weet dat ik het kan, en toch ook weer niet. Ach ja, ik bel chocolate wel weer op.

Naomi

Ik mis Jelle wel, ik weet niet waar hij rond hangt. Ik zou hem voor alles kunnen vergeven, als hij maar veilig en wel terug zou komen. Kan er iets ergs zijn gebeurd? Een motorongeluk? Nee, ik moet Eric vergeten, waarschijnlijk is hij nog steeds geschokt van wat er gebeurd is en durft niet te komen, vooral door zijn faalangst. Toch kan ik de gedachte van een motorongeluk niet vergeten.

Elise heeft ook heel erg veel meegemaakt, snap nog steeds niet waarom ze niks heeft verteld, nou ja, ergens snap ik het ook wel, toch had ze iets moeten zeggen. Ze schaamde zich ervoor, dat is wel duidelijk.

Elise

Gelukkig is dit nu allemaal voorbij, ik kon er niet meer tegen. Ik zal nooit meer iets kunnen verzwijgen tegen mijn zus. Ze is ook altijd zo behulpzaam geweest, het zou fijn zijn als ze terug bij mama en steven zou willen komen wonen, vooral nu Jelle is verdwenen. Ik denk dat hij niet meer zal terugkomen, dat zal ik maar niet vertellen aan Naomi, het zal haar kapot maken, Ze is al zo verdrietig.

Jelle

Weer een dag voorbij, waarbij ik niet naar Naomi durf toe te stappen. Hoe ga ik chocolate ooit nog terugbetalen eigenlijk? Ik heb geen geld geen baan, helemaal niks. Misschien kan ik mijn baan in de bar nog terug krijgen, of mijn studie afmaken zoals ik eigenlijk zou moeten doen. Chocolate wil mij waarschijnlijk ook niks meer geven voordat ik geld laat zien. Zal ik dus maar weer mijn moeders geld stelen? Nee, zoiets kan ik haar niet meer aandoen.

Elise

Wat zou Jelle nu aan het doen zijn? Het zou me niet verbazen als hij die gekke man heeft gebeld, hoe heette hij ook alweer? Oh ja chocolate of zoiets. Hij moet zich schamen, mijn zus zo verward in de steek laten.

Ik mag hier eigenlijk niks over zeggen, ik ben althans diegene die een sekte boven haar eigen familie heeft verkozen, waar zat ik met mijn hoofd? Ik heb nog steeds slapeloze nachten over dat rare sekte, wat hadden ze me aangedaan om me zo te hersenspoelen.

Naomi

Ik hoop echt dat Jelle terugkomt, Elise geeft me veel steun, en dat waardeer ik, maar het mist iets, iets dat ik alleen bij Jelle voelde. Ik ga zoeken, zoeken naar Jelle, ja, dat is de beste oplossing.

Jelle

Ik ga het vandaag doen! Ik zal naar Naomi stappen, ik zal mijn faalangst overwinnen en eindelijk naar haar toestappen. Haar huis voelt als duizenden kilometers ver, iedere stap voelt alsof ik lood in mijn schoenen heb, toch zet ik door, vandaag zal het me lukken. Ik kan haar huis al zien, mijn hart begint sneller te kloppen en naarmate ik dichterbij kom, blijft het alleen maar sneller te kloppen. Mijn hersenen blijven tegenwerken, maar ik zal niet opgeven, ik heb toch niets meer te verliezen. Ze doet open…

Naomi

“Ben jij dat echt?”, zegt Naomi. “Ik kan mijn ogen niet geloven, ik heb je al zolang niet meer gezien, ik… ik weet niet wat ik moet zeggen”.

Er valt een diepe stilte.

Jelle

Kom op! Zeg toch iets! Vandaag zou het me lukken, Ik ga het niet verkloten. “het spijt me”, zegt Jelle. “wil je me nog 1 kans geven?”

Nieuw einde Brainwash

Elise

Elise heeft haar inwijdingsperiode doorstaan en behoort nu echt tot de mensen van de Ark. Ze heeft het nieuwe leven geaccepteerd en mist alle luxe zoals de tv echt helemaal niet, ze vindt het eigenlijk wel prima. Maar af en toe kan ze haar familie toch niet vergeten en denkt ze in haar kamer in de Ark aan haar huis en haar familie. ‘Ik heb het goede pad gekozen.’ Denkt Elise, ‘Geen gezeur en gezeik meer aan mijn hoofd, geen drukte, alleen rust en vrede.’
Plotseling klopte er iemand aan de deur, ‘Kom Elise, het is tijd voor een nieuw gebed’ zei één van de priesteressen. Elise loopt haar kamer uit en gaat naar de gebedsruimte waar iedereen zich weer verzamelt om naar Jonathan te luisteren. Jonathan begint met een nieuw verhaal. Elise luistert aandachtig maar dwaalt soms af aan de gedachte over haar familie en hoe het met hun gaat. ‘Hoe gaat het met Naomi?, zal ze naar me opzoek zijn?, zou ze het aan de rest van de familie verteld hebben?, Hoe gaat het met Steven en haar moeder?’ denkt Elise bij haarzelf. Al de vragen zullen toch niet beantwoord worden, ze moet hier blijven, dit is haar pad die ze moet blijven volgen. Voor ze het weet is Jonathan klaar met het verhaal, en moet iedereen weer aan het werk gaan. Maar als Elise net wil opstaan komt Jonathan naar haar toe, ‘Is alles goed met je, Elise?’, ‘Je leek nogal afgeleid’ zei Jonathan. ‘Ik kan mijn familie maar niet uit mijn hoofd krijgen’ zegt Elise. ‘Het is moeilijk, ik weet het, maar familie is niet meer nodig, God zal je begeleiden.’ Zegt Jonathan daarop.

Naomi

Het is weer een nieuwe dag, Naomi heeft bijna niet kunnen slapen. Ze kwam maar niet over haar gedachten aan Elise heen. ‘Ik moet het vertellen aan de rest van de familie.’ Denkt ze bij haarzelf. Ze neemt snel een douche en eet wat beneden, als toch plotseling Jelle aan de deur staat. Ze weet het even niet meer, maar maakt toch de deur open. Jelle komt binnen en ziet meteen dat Naomi wat van plan is. Naomi eet snel haar ontbijt en ziet het afvragende gezicht van Jelle. ‘Heb je nog over Elise gedacht’ vraagt Jelle met een serieus gezicht. ‘Nou…’ Zegt Naomi ‘Ik wil zo meteen even naar mijn familie toe om alles te vertellen over Elise.’
‘Ik ga wel mee’ antwoord Jelle. ‘Nee’ Zegt Naomi, ‘Ik moet dit alleen doen, alleen familie onder elkaar.’
‘Ik begrijp het’ zegt Jelle, ‘Ik ga wel naar Rafaël, kijken of ie wat werk over heeft, kan misschien nog wat meer info los krijgen over de Ark.’ Jelle zegt gedag, loopt de deur uit en fietst naar Rafaël’s huis. Naomi doet haar jas en schoenen aan en gaat naar haar familie toe op de boerderij. Even later belt ze aan en haar moeder verwelkomt haar met open armen. ‘Ik moet je wat vertellen mam’ zegt Naomi op een zachte toon. ‘Wat is er schat, je ziet er verdrietig uit, je kan me alles vertellen’ zegt moeders daarop. ‘Is Steven aan het werk?’ Vraagt Naomi. ‘Ja’ antwoord haar moeder. ‘Elise heeft zich aangesloten bij een rare religieuze groepering, ze mag niet meer in contact komen met ons, ze heeft deze brief achtergelaten’ vertelt Naomi. ‘Maar dit is vreselijk’ Zegt haar moeder nadat ze de brief heeft gelezen. ‘We moeten oom Evert dit vertellen en Elise hier weg halen, Ik kan niet nog iemand kwijtraken, al helemaal niet mijn dochter.’

Jelle

Jelle belt aan bij Rafaël, Rafaël verwelkomt hem en vraagt waarvoor hij hier is. ‘Heb je nog wat werk voor me?’ vraagt Jelle. ‘Op het moment niet, ik ga zo even de Ark bezoeken dus ik heb nu even geen tijd.’ Antwoord Rafaël ‘Oké’ Zegt Jelle daar weer op. Jelle loopt naar buiten, en pakt zijn fiets. Onder tussen had hij een idee bedacht om Rafaël te volgen naar de Ark om zo de locatie te weten te komen. Een kleine 10 minuten later komt Rafaël zijn deur uit en neemt de fiets. Jelle ziet hem en blijft achter hem op een afstandje. Links, Rechts, Rechtdoor, over het kruispunt, overal volgde Jelle Rafaël. Uiteindelijk zag Jelle een groot klooster. ‘Dat moet het zijn’ Dacht Jelle bij zichzelf. Nadat Rafaël is gearriveerd stuurt Jelle zijn locatie en een aantal foto’s naar Naomi door. Naomi ziet de berichten en antwoord meteen met ‘Ik ga er meteen heen met oom Evert’ waarop Jelle zegt ‘Ik wacht op jullie.’

Naomi

Na ongeveer een uur rijden arriveert Naomi samen met haar oom. ‘Hoe pakken we dit aan?’ vraagt Naomi. ‘We halen Elise uit deze domme groepering, kostte wat het kost’ zegt oom Evert met een verheven stem. ‘Ik probeer eerst gewoon aan de deur te kloppen’
‘Ze laten je nooit naar binnen’ antwoord Naomi.
Nadat ze een stukje verder rijden zien ze Jelle staan en vragen aan hem of hij een keer aan de deur wil gaan. Jelle accepteert, en loopt naar de deur. Er gaat een klein luikje open en er kijkt een man naar buiten. ‘Zeg het maar’ zegt de man. ‘Is Elise hier?’ vraagt Jelle.
‘Ja, die is hier’ antwoord de man vervolgens. ‘Kan ik haar spreken, het is dringend’
De man zegt ‘ze moet even afgesloten worden van vrienden en familie, ze volgt nu het pad van God’
Jelle loopt terug naar de auto waar Naomi en Evert in zitten. ‘En?’ Vraagt Naomi. ‘Ze laten me niet binnen’ antwoord Jelle. Uit het niets stapt Evert uit de auto en begint op de deur te rammen. ‘Laat me binnen klootzakken!’ roept hij. Schoppend en schreeuwend staat Evert woedend aan de deur. Naomi en Jelle rennen naar oom Evert toe en trekken hem weg van de deur. Als Evert kalmeert loopt hij een rondje om het gebouw. Hij ziet een groot raam. Even later pakt hij een steen, gooit de ruit in en klimt naar binnen. Naomi en Jelle staan bij het raam en wachten af. Naomi hoort geschreeuw. ‘Waar is Elise!’ schreeuwt Evert uit. Na een stukje te hebben gelopen in het gebouw loopt hij zo de gebedsruimte in waar alle priesteressen, leden en Jonathan bezig zijn met een nieuw gebed. Hij stormt als eerste op Jonathan af en schreeuwt naar hem uit woede. Jonathan houdt de bijbel tussen hem en Evert in, dit doet niks want oom Evert ramt er een eind op los. Evert grijpt Jonathan bij de keel en wurgt hem nadat hij hem op de grond heeft geslagen. De hele zaal schrikt en panikeert. Elise zag het gebeuren en riep Oom Evert. Maar hij zat zo in zijn woede dat hij het niet hoorde. Elise rende naar hem toe maar zag het rode, dode gezicht van Jonathan en viel ter plekke flauw en stootte haar hoofd hard op de grond. Naomi en Jelle waren inmiddels ook naar binnen geklommen en renden naar de gebedsruimte toe. Ze zagen Evert woedend. Jelle kalmeerde hem en Naomi checkte haar zus’ hartslag snel, ‘ze is bewusteloos’ riep Naomi. Nadat Evert was hersteld droegen Jelle en Naomi haar de auto in en brachten haar naar het ziekenhuis waar ze vervolgens meteen onder hulp werd genomen.

December 2011

De familie zit op de bank bij de kerstboom. Naomi, Elise, hun moeder, Steven en Jelle vieren samen kerst. ‘Fijn dat je zo snel weer bent hersteld, hè Elise’ zei Naomi. Ik ben blij dat we hier weer bij elkaar zitten. ‘Jammer dat Evert er niet bij is’ zegt Moeder. ‘Maar ik ben nog wel erg geschokt over Evert en jou, Elise.’
‘Ik ben blij dat ik weer terug ben en weer een normaal leven kan leiden, misschien was het toch niet een goed pad om te volgen, want Jonathan blijkt ook maar één grote leugen te zijn.’ Vertelt Elise. ‘Fijn om hier te mogen zijn’ zegt Jelle ‘Maar morgen moet ik naar de afkickkliniek, want zonder hulp kom ik nooit van deze verslaving af…’
‘Ik ben allang blij dat je hulp zoekt’ zegt Naomi daarop. ‘We hopen allemaal het beste voor je.’

Een jaar later…
Jelle is na een succesvol avontuur in de afkickkliniek helemaal clean geworden, hopend dat het zal blijven.
Naomi heeft haar familie weer bij elkaar, en is nog steeds samen met Jelle, ze heeft hem de hele weg ondersteund.
Elise is weer teruggegaan naar een normaal leven, ze heeft inmiddels weer een baan gevonden en leeft goed met weinig problemen, na alles psychiater bezoekjes is ze ook beter hersteld.
Oom Evert zit nog steeds vast voor een aantal jaar en komt hopelijk eerder voorwaardelijk vrij.
Hun Moeder heeft alles weer op orde op de boerderij en leeft zo weer een mooi boerenleventje en heeft veel contact met dochters en zoon.
Steven beheert voortaan ook grotendeels de boerderij en werkt iedere dag netjes.

Het meeste is hersteld en iedereen leeft weer een normaal leven zonder al te grote problemen.

HET EINDE

nieuw einde Brainwash

Nieuw einde Brainwash

November 2011

Jelle

Jelle zit op een bankje in het park. Na alles wat er gebeurt is, is Jelle weer aan de drugs. Hij kan het nog steeds niet bevatten… Ik ben alles kwijt. Ik heb geen geld, geen huis en geen vriendin. ‘Ik mis Naomi’ denkt Jelle. Terwijl hij zijn jointje oprookt, denkt hij ook aan zijn moeder en zijn broertje. Hoe zou het nou met zijn broertje zijn? En met zijn moeder?  Hoe is alles zo ver gekomen? Ineens gaat zijn telefoon af. Het is Chocolate. ‘Jelle, heb je tijd?’

‘uhm ja, ik ben in het park.’ ‘oke, ik kom er nu aan.’ zegt Chocolate snel en hangt op.

10 minuten later ziet Jelle Chocolate aan komen. ‘wat is er aan de hand?’ vraagt Jelle.

‘ik zag Naomi vanmorgen met een andere jongen…Ik weet niet of het haar vriendje is’

Even viel er eens stilte en Jelle vraagt: ‘wie?’ Chocolate dacht na over zijn uiterlijk. ‘lang, blond haar en blauwe ogen.’ Jelle vraagt zich af of Naomi nu al een nieuw vriendje zou hebben. hoe meer hij er aan denkt, hoe meer hij bedenkt dat hij haar terug wil. ‘Zal ik haar bellen?’ vraagt Jelle aan Chocolate. ‘ik weet het niet man, er is veel gebeurt en misschien heeft ze haar rust nodig’ zegt Chocolate. Jelle twijfelt en wilt haar bellen. ‘Of zal ik naar haar huis gaan?’ denkt Jelle.

Hij staat op en zegt tegen Chocolate dat hij gaat. Jelle wil naar Naomi gaan, hij is vastberaden dat hij haar terug zal krijgen. Op de fiets denkt hij na over Naomi en wat ze allemaal samen gedaan hadden en hoe leuk ze het hadden maar ook denkt hij na over hoe dom hij kan zijn. Hij dacht dat hij een kans op geluk had bij de Ark, dat er misschien toch nog een kans was voor een goede toekomst. Maar dat was allemaal nep. Alleen maar leugens.

Even later is Jelle aangekomen bij Naomi’s huis. Hij aarzelt even. Wat zou ik doen?

Naomi

‘Is alles goed met je?’ vraagt Naomi aan Elise. ‘Ja hoor, gaat prima.’

‘Het gaat niet goed met je Elise.’ Naomi vraagt af waarom ze zich zo gedraagt. Ze moet erover praten… Elise raakt geïrriteerd en zegt: ‘houd er nou maar over op! Ik heb een goed leven daar gehad kunnen hebben, ik zou me nergens meer zorgen over moeten maken. En vooral weg van oom Evert, ik hoef die man nooit meer te zien! Ik ben blij dat hij vast zit en hij had nooit Jonathan moeten pakken. Jullie hebben alles verpest.’

‘Maar Elise...’ zegt Naomi verdrietig. Elise hangt op.

Naomi weet het niet meer wat ze moet doen. Ze gaat naar haar kamer en loopt naar het raam. Dan ziet ze Jelle staan. Ze schrikt. ‘is dat Jelle?!’Even blijft ze staan… Naomi loopt naar de deur en maakt de deur open en ziet Jelle op een afstandje staan. Ze ziet dat Jelle erg druk bezig is met zijn hoofd. Hij denkt hard na over wat hij zal zeggen. Jelle ziet Naomi en loopt naar haar toe. ‘Wat doe je hier?’ vraagt Naomi verbaast aan Jelle. ‘ik uh..uhm…’ Jelle weet niet wat hij moet zeggen. ‘ik mis je… en ik wil met je praten. Allebei zijn ze sprakeloos. Aarzelend zegt Naomi: ‘kom binnen.’

Jelle weet niet wat hij moet doen maar hij is blij dat ze wilt praten. Naomi weet niet wat haar overkomt, het doet pijn om hem weer te zien maar ze heeft hem ook wel gemist. ‘ik kan hem niet vergeven…’ denkt ze. ‘Maar het is zo fijn om hem weer te zien en vooral na alles wat er gebeurt is.’

Jelle mompelt een beetje, langzaam begint hij een beetje te praten. ‘Het is fout wat ik gedaan heb, ik weet dat ik jou gebroken heb en het spijt me heel heel erg! Misschien kan ik het niet meer terug draaien maar ik heb niks meer te verliezen. Ik wil weten hoe het met je gaat en wat er nog meer gebeurt is.’

‘Het gaat wel.’ zegt Naomi. ‘Ik denk er wel nog veel aan, met oom Evert in de gevangenis. En het is natuurlijke ook allemaal een schrik voor mijn moeder en mijn broer… Maar met Elise denkt hier heel anders over.’

‘Wat is er aan de hand met Elise?’ Vraagt Jelle. Naomi kijkt hem aan. ‘ze wilt maar niet geloven dat de Ark slecht is, ze zegt dat wij alles verpest hebben. Elise denkt dat ze nou geen kans meer heeft op geluk…’ Jelle kan het niet geloven. ‘ze weet toch wat de Ark deed met al het geld?! Hoe kan je zoiets goedkeuren? De Ark is niks meer als leugens!’ Naomi begint te huilen. ‘ik weet het ook niet meer, ze is de weg kwijt.’

‘ik wil haar helpen, ik wil met haar praten en ik wil zorgen dat ze er weer boven opkomt! Maar ze laat me niet, als ik er over begin, wordt ze boos.’

Jelle wil haar een knuffel geven om haar te troosten. Maar Naomi gaat opzij.

‘wat is er aan de hand?’ vraagt Jelle verbaasd. ‘Luister Jelle..’ begint Naomi. ‘Het is heel erg wat er gebeurt is, ik ben mijn zus kwijtgeraakt, jou, mijn oom zit in de gevangenis en op de boerderij gaat het ook niet goed. En ik kan je niet vergeven voor wat je gedaan hebt. Ik moet hier zelf overheen komen.’ Jelle kijkt haar aan en is sprakeloos. ‘heb ik het zo erg verpest..?’ vraagt hij.

‘Het is beter als je gaat, Jelle.’ Ze lopen naar de deur. Jelle beseft dat ze er klaar mee is en dat het geen zin meer heeft. Nadat Jelle weg is, weet Naomi niet wat ze gedaan heeft, ze huilt en gaat naar haar kamer toe.

Jelle

Het liefst wil Jelle huilen maar hij houdt zich in. Hij heeft haar pijn gedaan en hij kan het niet meer goed maken. Hij loopt door de straten en rookt een sigaret. ‘wat moet ik nu gaan doen?’

Hij kijkt naar het beetje geld die je hij nog in zijn zak heeft. Niet veel. Hij heeft het verkloot. Bij zijn moeder, broertje, Naomi en zijn hele leven.

Bij de Ark had hij eventjes hoop, maar het was allemaal nep. Gelukkig is Jonathan dood nu!

‘Hoe kan ik mezelf zo ver hier in hebben laten komen?’ we werden gewoon allemaal gebrainwasht.

Elise

Elise is in haar huis. Haar huis is vrij leeg, een saaie ruimte met boven de bank een grote foto van Jonathan. Elise heeft veel verdriet gehad over Jonathan, ze had vertrouwen in hem. Ze geloofde in een goede toekomst. ‘ze hadden mij gewoon met rust moeten laten!’ denkt Elise.

‘Oom Evert zal altijd mijn leven altijd verpesten! Ik was eindelijk klaar om klaar te zijn met het verleden.. en dan denkt hij dat hij zomaar kan binnenstormen en alles veranderen!!’

Dan gaat ineens de bel. Het is Rafaël. Ze hebben veel contact gehad deze weken. Ze hebben veel gepraat over wat er gebeurt is, ook zijn ze naar de begrafenis van Jonathan geweest.

‘Kom binnen’

Rafaël ziet er goed uit, ook hij heeft et zwaar gehad. Alles wat hij had was weg, in een keer.

‘Alles goed?’ Vraagt hij. ‘ja hoor, ik heb je gevraagd om te komen omdat ik met je wil praten.’

‘We zijn allemaal door de war door wat er gebeurt is. Ik heb een plan bedacht. We gaan de Ark opnieuw oprichten maar wij gaan het beter doen.’

Even valt er een stilte.

‘Ik wil dit doen ten ere van Jonathan. Doe je mee?’

nieuw einde brainwash

nieuw einde Brainwash

Evert

Oom Evert wil kostte wat kost Elise uit de sekte halen,dus gaat hij er meteen naartoe.Hij parkeert zijn auto voor de deur van de sekte en rent naar de deur toe, de deur is gesloten...hij rent een rondje om het gebouw heen om te kijken of er open ramen zijn,maar hij vind geen open ramen dus loopt hij weer terug naar de voordeur en begint erop te bonken en er tegen te schelden,er gaat een luikje open en er staat een man in een gewaad die zegt dat hij weg moet gaan, en daarna gaat het luikje weer dicht.Oom Evert stapt in zijn auto en rijd weg.Hij was eerst van plan om naar de politie te gaan maar ging toch niet omdat hij niet wilde dat ze zijn geheim wisten, dus ging hij terug naar de boerderij

Elise

Elise lag op haar bed, ze keek op de klok en zag dat ze zo gingen bidden dus liep ze naar beneden en ging ze op haar kussen zitten in de zaal. na een paar minuten kwam jonathan binnen en hij begon met het bidden.na het bidden zouden ze gaan eten maar Elise moest nog eerst iets van haar kamer pakken,toen ze naar haar kamer liep hoorde ze stemmen en besloot ze om te gaan kijken wie het was.
Ze keek om de hoek en zag daar Jonathan en zijn priesteressen zitten,ze bleef staan luisteren en hoorde jonathan zeggen dat ze nog een slachtoffer nodig hadden voordat ze binnen waren en naar hun villa konden gaan,vervolgens zei Jonathan dat hij dit krot binnenkort zou dumpen met al deze sukkels erbij.Elise was zo geschokt dat ze meteen naar beneden rende en door de voordeur naar buiten stormde, ze pakte haar telefoon en belde Naomi.

Naomi

Naomi zat op de bank met een kop thee en zat lekker televisie te kijken toen ineens de telefoon ging.Ze stond op en keek wie het was, het was Elise. Haar had ze niet verwacht, ze pakte de telefoon op en Elise begon tegen haar te praten ze vertelde over Jonathan en zijn priesteressen, en hun plannen.Naomi kalmeerde haar zus en kalmeerde haar ze zei tegen Elise dat ze het tegen Jelle moest vertellen en hem mee naar buiten nemen, ze zei dat ze hun zou komen halen en hing op.Hierna belde Naomi meteen oom Evert zei tegen hem dat hij snel naar haar moest komen en hing op. 5 minuten later hoorde ze de deurbel ze deed de deur open en daar stond oom Evert,ze zei tegen hem dat ze snel naar de ark moesten om Elise en Jelle op te pikken. Oom Evert stapte ook in en ze reden weg.

 Jelle

Jelle was na het eten weer naar zijn kamer gegaan om in alle rust een boek te lezen,hij was net rustig aan het lezen toen in eens zijn deur openzwaaide met in de deuropening Elise. Ze stond daar met tranen in haar ogen en zei tegen hem dat de ark een groot bedrog was met Jonathan als leider.Eerst geloofde Jelle dit niet maar toen hij goed naar Elise keek zag hij dat ze het meende.Hij liep met haar mee naar beneden de deur uit.Eenmaal buiten vroeg hij aan Elise hoe ze hier wegkwamen,Elise zei dat Naomi ze er zo zou zijn.

Naomi

Naomi zat langs oom Evert in de auto en voelde dat ze veel te hard reden,dit maakte haar niet uit want ze wilde Elise en Jelle zo snel mogelijk weghebben bij de ark.Toen ze het park naar de ark opreden zag ze in de verte twee figuren staan en zei tegen oom Evert dat dat Elise en Jelle moesten zijn. ze stopten voor de neus van Elise en Jelle, die meteen instapten.in de auto vertelde Elise het verhaal heel gedetailleerd tegen iedereen en ze reden naar het politiebureau.

Elise

Elise zat tegenover een politieagent en vertelde hem het hele verhaal, ondertussen maakte hij aantekeningen. Na het hele verhaal gehoord te hebben zei hij tegen haar dat hij met zijn baas en zijn collega die met Jelle in gesprek was moest overleggen wat ze met deze informatie gingen doen, hij zei dat ze bij haar familie mocht gaan zitten en dat hij haar het oordeel zou vertellen over een paar minuten. Na een paar minuten samen met Jelle, oom Evert en Naomi in de wachtkamer te hebben gezeten kwam de agent, hij zei dat ze naar de ark zouden gaan en dat ze Jonathan gingen arresteren voor oplichterij, hierna zei hij dat ze naar huis mochten en dat hij hun zou bellen als het was gelukt.

Na een paar uur op de boerderij in spanning te hebben gewacht kwam er een telefoontje. Elise nam op en sprak met de agent, hij vertelde dat Jonathan was gearresteerd en dat hij een proces zou krijgen,en hij vertelde dat ze haar geld weer terug zou krijgen en dat alles goed zou komen.

Een week hierna ging ze weer terug naar haar werk en bood haar baas haar verontschuldigingen aan en vroeg hem of ze haar functie weer terug kon krijgen, hij zei dat ze morgen weer bij hem kon beginnen met werken en dat hij haar op het kantoor had gemist

Jelle

Jelle stond 's ochtens vroeg op en kleden zichzelf ze netjes mogelijk, hij liep naar beneden, pakte zijn fiets en ging naar Naomi. op de fiets zei hij tegen zichzelf dat ze het allerbelangrijkste voor hem was.Hij belde aan en Naomi deed de deur open, hij zei tegen haar dat het hem speet dat hij haar zomaar had verlaten en dat hij van haar hield en haar nooit meer kwijt wilde. na dit gehoord te hebben barstte Naomi in tranen uit omhelsde hem en trok hem mee naar binnen.

Einde

nieuw einde brainwash

‘’een paar weken later’’

Elise:

Het is ochtend en Elise word wakker. De zonnestralen schijnen door het raam heen. Naast haar ligt Tim, haar nieuwe vriend. Na alles wat er wat gebeurd is ze blij dat ze nu Tim heeft en wakker wordt op het mooie Ibiza. Ze heeft besloten om een paar weken er tussenuit te gaan , samen met Tim. Naomi was blij dat haar grote zus een nieuwe liefde had gevonden, maar dat ze een paar weken naar Ibiza met haar nieuwe vriend ging, vond ze minder leuk. Naomi zou haar zus heel erg gaan missen maar ze had tevens het gevoel dat ze haar grote zus op een of andere manier toch weer kwijt zou raken…  Elise ging zich aankleden en ging bij de supermarkt om de hoek vast broodjes halen. Tegen de tijd dat ze terug was had Tim de tafel al gedekt. ‘’Goedemorgen schoonheid’’, zei Tim. Ze gaven elkaar een kus. Elise was zo blij dat Tim in haar leven was gekomen. Ze hoopte dat haar kleine zusje Naomi ook vlug een nieuw leven kon beginnen en dat  ging haar vast en zeker ook lukken. Naomi woont sinds kort met een vriendin in een mooi studentenhuis in Amsterdam en is aan een nieuwe studie begonnen waar ze zich helemaal vol op kan storten en zo alle dingen uit het verleden hopelijk snel kan vergeten ..

Naomi:

Lisa bonst op haar deur. Naomi ,wakker  worden, je bent te laat! Naomi schrikt wakker en kijkt op haar wekker. 09:50 uur! Shit!  Ze heeft nog maar 10 minuten voordat haar college begint.  Snel gaat ze haar bed uit en kleedt ze zich aan. Gelukkig heeft ze de avond ervoor haar kleren al klaar gelegd.. scheelt weer tijd.. Ze sprint naar beneden en pakt haar tas van tafel en gaat de deur uit. Onderweg eet ze nog snel haar boterham. Ze fietst zo hard als ze kan naar de universiteit, waar ze haar studie Rechten doet. Ze wil proberen om later een goede advocate te worden. Naomi zet snel haar fiets weg in het fietsenrek en sprint naar binnen toe. Shit; de deuren zijn al dicht. Ze loopt heel zachtjes naar binnen en gaat in de eerste beste stoel zitten die ze ziet. Pff.. gelukkig, ze heeft maar een klein stukje gemist. Na haar college besluit ze nog even de stad in te gaan. Ze wil even ontspannen en gewoon niets moeten. Ze belt Lisa, haar vriendin, op en vraagt of ze zin heeft om even mee de stad in te gaan. Maar tot haar teleurstelling kan Lisa niet omdat ze andere verplichtingen heeft. Ze belooft wel volgende week tijd vrij te maken omdat het hoognodig tijd is om elkaar weer te zien en bij te kunnen praten en niet onbelangrijk: even lekker te kunnen roddelen zoals alleen vriendinnen kunnen! Uiteindelijk besluit Naomi toch dan maar alleen de stad in te gaan. Ze werkt haar make-up nog even bij in het toilet. Je weet tenslotte maar nooit wie je tegen kan komen..

Jelle:

Jelle zit op de boot richting Texel. Hij gaat naar zijn nichtje toe die op Texel woont. Hij wil een nieuw leven beginnen en nu echt alles achter zich laten. Zijn nichtje heeft ervoor gezorgd dat Jelle kan werken in het restaurant van haar. Zo kan hij gaan sparen voor een eigen huis want hij wil sowieso niet meer thuis wonen. Hij wil niet meer denken aan wat er met zijn broertje is gebeurd en met zijn moeder heeft hij sinds die tijd helemaal geen contact meer. De dag nadat oom Evert Jonathan,had vermoord ,had Jelle geen zin meer in het leven. Hij was wanhopig en in de war.. Uiteindelijk belde hij  Chocolate op. Door drugs hoopte hij de pijn die hij voelde te verdoven ook al wist hij dat hij hierdoor in het verleden in de problemen was geraakt. Chocolate nam zijn telefoon op maar deze wilde Jelle geen drugs geven voordat deze het geld bij elkaar had. En dit was nu net het probleem , want geld had Jelle op dat moment niet.. Wat moest hij nu? Hij wilde zijn neef weer opzoeken, die kon hem wel aan geld helpen. Hij had Jelle al eerder uit de problemen gehaald. Als hij nu thuis was dan.. Maar waar woonde zijn neef ook alweer? Na een hele nacht gezocht en door de kou te hebben gelopen kwam hij helemaal verkleumd aan op het adres waar hij dacht dat zijn neef zou wonen. Hij belde aan , maar in plaats van zijn neef deed nu een oude man open. Jelle vroeg naar zijn neef. Jelle legde de oude man uit dat zijn neef hier eerst woonde en hij op zoek naar hem was. De oude man vertelde  dat zijn neef 2 weken geleden was verhuisd . Alleen zijn nieuwe adres wist de man niet te vertellen.. Ergens 150 km verderop wist de man zich te herinneren. Hier had hij dus ook niets aan en bedacht toen dat zijn nicht een goedlopend restaurant heeft. Hij belde haar op en ze zei dat Jelle wel kon werken in haar restaurant zodat hij geld kon verdienen voor zijn eigen huis.

Brainwash

Vervolg einde Brainwash

 

Naam:                   Tristan Graaumans

Klas:                    W3b

Docent:                 Mevr. Ritter

 

 

 

 

Naomi:

 

Het is al weer een paar dagen geleden dat ik Jelle heb gezien. Ik vraag me af waar hij is. Dadelijk is er iets erg gebeurd, ik heb hem al een paar keer proberen te bellen alleen hij neemt niet op. Ik ben ook al bij het café geweest waar hij werkt alleen hij is er al een week niet meer geweest. Ik maak me echt zorgen over hem. Ik ben ook helemaal gestrest geweest de laatste paar weken, ik voel me helemaal niet goed, en dan ook nog dat met Elise, Ik ben echt enorm blij dat ik Elise weer terug heb, ze hadden me gewoon bijna mijn zusje afgenomen, ik vond die Rafaël echt helemaal niks, ik mocht hem vanaf het begin al helemaal niet. Ik had dit echt niet achter oom Evert gezocht. Hoe kan ik niet gemerkt hebben dat mijn eigen zusje verkracht werd door mijn oom, hij was juist altijd zo aardig en behulpzaam bij mij. Ik heb nooit gemerkt dat ze er met z’n tweeën niet waren. En wat ik dan ook weer niet snap is dat Elise niks gezegd heeft, ze kan alles tegen me zeggen. Aan de andere kant snap ik het ook wel, ik had het misschien niet eens geloofd. Miss moet ik maar weer een keer bij mama langs gaan, dan kan ik het er met mam over hebben en kan ik haar gerust stellen dat alles weer goed is.

 

 

Elise:

 

Ik voel me echt opgelucht over oom Evert. Maar ook voelt het best raar omdat hij me uiteindelijk wel uit die enge sekte weg heeft gehaald, hoe kon ik nou zo stom zijn. Ik dacht echt dat ik daar thuishoorde en dat ik weer een verbinding had met mijn vader. ik ben blij dat steven zijn boerderij nog heeft en misschien vinden ze het niet erg als ik samen met steven op de boerderij ga werken, dan neem ik ontslag van mijn oude baan, dat was toch al te veel stress. Alleen ben ik echt bang hoe de anderen zullen reageren, ik heb ze verraden. Wat ze gaan zeggen en doen. Ik ben bij ze weggegaan zonder iets te zeggen of te melden dat ik weg wou gaan, ik heb het er niet eens met mama over gehad. Ik voel me schuldig voor wat ik heb gedaan, ik wou gewoon bijna dat Steven zijn boerderij zou verkopen om de Ark geld te geven. Wat ben ik toch dom geweest.

 

 

Jelle:

 

Toen ik het nummer van Chocolate in drukte en hem belde nam hij op en zei:’ ik weet niet wat je moet of wat je wilt maar je krijgt het niet je zoekt het maar uit, de vorige keer had je gekke schulden bij mij….’. en toen hing hij op. Ik wilde toen weer terug naar Naomi gaan dus ik belde aan, maar ze was niet thuis. Daarna durfde ik niet meer aan te bellen. Ik was te bang, te bang voor wat ik gedaan had en voor hoe ze zou reageren op mij. Ik liep weg, ze is nu vast ongerust en boos dus ik kan niet meer terug. Wat nu, wat moet ik nu. ik vind haar echt nog wel heel erg leuk alleen ik kan niet meer terug niet na wat ik gedaan heb. Ik moest Elise daar weghalen, dat was het enige wat ik moest doen, en wat doe ik? Ik ga gewoon meedoen. Wat ben ik toch voor een sukkel. Als ik haar nu terug zou kunnen krijgen zou mijn leven zo veel beter zijn, weer een huis, weer samen zijn. Wat zou ik daar niet voor over hebben.

 

 

Naomi:

 

Wat was dat? was dat de bel, het leek wel op Jelle, het ging zo snel ik zag het niet. Misschien was het Jelle wel niet. Ik verbeeld me waarschijnlijk gewoon dingen. ik hoop dat hij terug komt, ik kan hem niet bereiken. ik weet niet waar hij uithangt. Wat nu. Misschien moet ik hem maar vergeten, alleen dat lukt gewoon niet. Wat doe ik als hij nu wel terug komt? Hij heeft heel wat uit te leggen. Ik moet echt met hem praten, als ik hem kan vinden. Ook moet ik echt gaan praten met Elise, we moeten het samen gaan verwerken wat er allemaal is gebeurd, vroeger en nu. En dan kunnen we misschien daarna samen naar mama om te kijken hoe we verder gaan.

 

Elise:

 

Toen ik wakker werd en mijn ontbijt op had ging ik naar Naomi om te praten, ik moest haar uitleggen waarom ik niks had gezegd. Ik ben best bang om het erover te hebben en voel me er ook niet goed over, maar ik ga het tocht doen. Zij is waarschijnlijk ook onzeker over wat er is gebeurd en wil ook dingen duidelijk krijgen. Ik voel me schuldig en onzeker over wat ik heb gedaan.

 

Bij Naomi heb ik haar de waarheid verteld. Ik zei dat ik alles verzweeg omdat oom Evert me dwong. Het was ons geheimpje zei hij altijd. Ik voelde me rot, alsof ik uit elkaar viel, maar om een of andere reden vond Naomi het niet erg. Ze begreep me juist, ze knuffelde me en zei dat alles goed was en dat het niet haar schuld was, maar die van oom Evert. Ik voelde me na het gesprek beter, zelfs heel goed, zo goed heb ik me eigenlijk nog nooit gevoeld, ik was tevreden en Naomi begreep mijn probleem. Daarna hebben we nog even samen geklets over hoe we verder gingen. Ik zei dat ik naar mama en Steven wilde, ik wilde daar gaan wonen. Zij mocht in ons huis alleen verder gaan. Ik vroeg nog of ze niet ook bij ons kwam wonen, net als vroeger.

 

 

Jelle:

 

Ik probeer haar te vergeten alleen het lukt me niet, ik denk steeds aan haar ik kan niet slapen, ik kan niet eten. Ik moet weer naar haar toe, ik ga het nog een keer proberen. Ik had ook maar kort aangebeld, en ik was al meteen weer weg. Ik ga het gewoon doen. Nu.

 

Ze komt eraan wat ga ik nu zeggen? ik kan vragen of ze wil praten? Misschien vergeeft ze het me als ik het maar goed uitleg. Ze doet open…..

Brainwash

Elise

Een week na de dood van Jonathan ging Elise met haar moeder proberen oom Evert onder ogen te komen.

‘Zie je er tegen op?’ vraagt de moeder van Elise als ze in de auto zitten.

‘Ja natuurlijk zie je er tegen op..’ zegt haar moeder als Elise geen antwoord geeft. Elise heeft op dit moment geen zin in deze vragen, Elise negeert haar moeder en kijkt naar buiten.

Na een reis van 2 uur komen ze dan eindelijk aan bij de gevangenis waar oom Evert in zit.

‘Nou, daar zijn we dan,’ zucht haar moeder. ‘Mam.. ik wil het niet.’

‘Ik zie er ook tegen op lieverd, maar ik vind dat we dit moeten doen,’ antwoord haar moeder.

Met veel tegenzin lopen Elise en haar moeder richting de ingang van het gebouw.

De vrouw aan de balie lacht vriendelijk en vraagt waar ze voor komen. ‘Wij komen voor Evert Bouwens,’ reageert Elise haar moeder.

De vrouw aan de balie kijkt naar Elise. ‘Je hoeft niet bang te zijn hoor meisje, hij is in goede handen bij ons.’ Elise knikt verlegen en daarna legt de vrouw uit hoe ze moeten lopen.

Er loopt iemand met hun mee, een grote, brede man. Elise rilt.

‘We zijn er,’ zegt de man nadat we helemaal naar de andere kant van het gebouw zijn gelopen.

‘Jullie kunnen naar binnen maar het hoeft niet, ik kan hem ook naar het raampje laten komen maar wel zodat jullie nog kunnen praten.’ ‘Doe dat maar,’ zegt Elise haar moeder als ze naar Elise kijkt die nog steeds stil is en niks zegt.

Als Elise oom Evert ziet, voelt ze een kokhalzing opkomen.

‘Hallo Evert,’ zegt haar moeder met een strakke blik.

Naomi

Naomi kan niet slapen, het is rond 4 uur ’s nachts en ze besluit even wat te gaan drinken. Als ze half slaap dronken de gang op komt hoort ze Elise snikken in haar kamer.

Als Naomi zonder te kloppen Elise haar kamer binnen komt, schrikt Elise. Naomi ziet Elise haar behuilde gezicht.

‘Meis, wat is er? Moet je denken aan het bezoek van Evert?’ vraagt Naomi bezorgd.

‘Ja, alles komt naar boven, weer terug,’ antwoord Elise snikkend.

Naomi kruipt bij Elise in bed.

‘Als jij er nou bij was.. dat had zoveel gescheeld,’ zegt Elise betreurd. ‘Maar ja, jij moest zo nodig naar dat super belangrijke gesprek hé,’ zegt Elise toch nog half lachend.

Naomi glimlacht. ‘Nee, als er iets niet goed uitkwam, was het dit wel inderdaad.’ Elise zucht.

‘Maar weet je hoe goed je het hebt gedaan! Het is toch goed dat je hem nou hebt gezien, op de plek waar hij thuishoort. En wij gaan dit deel uit ons leven even achter ons laten ook al is dat nou nog moeilijk,’ zegt Naomi hoopvol.

‘Wat moest ik nou toch zonder jou hé,’ antwoord Elise.

Naomi geeft Elise een knuffel en gaat weer terug naar bed.

Het is 10 uur in de ochtend en Naomi schrikt wakker van een droom. ‘Jelle,’ mompelt ze zachtjes.

‘Nee ik moet hem uit mijn hoofd zetten, hij is het niet waard.’ Maar het andere stemmetje in haar hoofd denkt daar anders over: ‘Hij is gevaarlijk bezig, weer verslaafd, geen familie, doe iets Naomi!’

‘Ja wat dan?!’ schreeuwt Naomi bijna. Huilend valt ze terug op bed. Dit wordt een lange dag, denkt ze bij zichzelf.

Elise

Elise heeft besloten toch nog even naar de stad te gaan voor een beetje afleiding.

Als ze uit de laatste winkel komt waarvan ze iets moest hebben botst ze heel hard tegen een jongen aan die ze niet had gezien. ‘Hallo, kijk uit waar je loopt!’ antwoord de jongen.

Als Elise hem aankijkt ziet ze wie het is, haar ogen worden groot. ‘Jelle,’ zegt ze zonder bij na te denken. Ze ziet dat hij dagen niet heeft geslapen, hij ziet er bar slecht uit.

‘Elise,’ zegt Jelle geschrokken. ‘Euh, sorry, ik wou niet zo uitvallen,’ zegt Jelle snel en hij loopt meteen weg.

Elise roept hem na maar Jelle blijft doorlopen. Elise besluit er achteraan te gaan.

Ze kan Jelle bijna niet bijhouden. Dan stapt hij een auto in, Elise roept nog: ‘Naomi!’

Maar zelfs daar reageert hij niet meer op en de auto rijdt weg.

Als Elise thuiskomt ploft ze op de bank neer en denkt aan Jelle. Gelukkig maar dat Naomi niet thuis is, dat was dus echt niet goed uitgekomen, denkt ze bij zichzelf.  Maar ze weet eigenlijk helemaal niet waar ze is.

Ze gaat liggen en denkt nog dieper na, wat wil ze tegen Naomi zeggen?

Na een uur van zichzelf gek te worden staat ze op, pakt de telefoon en belt haar zus.

‘U bent verbonden met de voicemail van…’ ‘Ah shit,’ mompelt Elise.

Ze besluit om even wat aan school te werken voor afleiding. Maar als het dan eindelijk 19.00 uur is geweest, is Naomi nog niet thuis.

Elise begint zich druk te maken.

Ze wil Jelle te pakken krijgen, want misschien weet hij waar ze is,  alleen ze weet niet hoe.

Dan bedenkt ze dat ze een keer Jelle nodig had voor haar wiskunde tentamen, hij had haar nummer gegeven voor wanneer Elise hem daarvoor nodig had. Maar waar ligt dat telefoonnummer, zegt ze in zichzelf.

Na alles over hoop te hebben gehaald heeft ze na een half uur het nummer van Jelle gevonden.

Ze belt hem, ‘tu… tu…’ ‘Met Jelle.’ ‘Euh hoi met Elise.’ ‘Oh hi Elise,’ zegt Jelle geschrokken. ‘Ja ik had een vraag want Naomi zou al rond 18.00 uur thuis zijn alleen ze is er nog steeds niet, weet jij toevallig waar ze is?’ vraagt Elise. ‘Naomi…’ mompelt Jelle. Er valt een lange stilte. ‘Euh sorry, ik weet niet waar ze is, maar ik moet nu echt gaan,’ zegt Jelle snel. Voordat Elise iets terug kan zeggen hangt Jelle op.

Waar is haar zus?

Naomi

Het regent, maar het kan Naomi even niks schelen. Ze is er bijna, bijna bij het graf van haar vader. Wanneer was de laatste keer dat ze er heen was gegaan? 5 jaar geleden? Ze weet het niet eens meer. Eenmaal daar aangekomen is het al schemerig. Naomi is compleet doorweekt.

Ondanks dat ze er zolang niet meer is geweest, weet ze nog precies waar het graf ligt. Ze ploft neer als ze er eindelijk is aangekomen.

Ze blijft een tijdje zitten. Gewoon, kijkend naar haar vaders graf. Dan opeens barst ze in tranen uit. Ze huilt zolang ze al heel lang niet meer heeft kunnen huilen. De spanning komt er allemaal uit. ‘Elise!’ zegt ze na een tijdje. Ze schrikt op, ze had haar zus beloofd al veel eerder thuis te zijn.

Ze loopt zo snel als ze kan terug naar huis, wat zal haar zus ongerust zijn!

Eindelijk is ze in haar straat, ze rent naar haar huis. En dan staat ze stil. Deze fiets herkent ze, het is Jelles fiets. Of verbeeld ze zich dit nou?

Ze loopt via de achterdeur naar binnen. En ja, ze had gelijk. Ze ziet Jelle, met zijn behuilde gezicht, dan kijkt ze op naar Elise die behuild met een telefoon in haar handen staat. ‘Mevrouw,’ komt er uit de telefoon. ‘ Wat is de naam van de vermiste ook alweer?’ Elise laat de telefoon vallen en rent Naomi in de armen. Na een minuut elkaar hebben vast gehouden, zegt Elise: ‘Waar was je?!’ ‘Ik was zo ongerust!’

‘Naar papa,’ zegt Naomi. ‘Ik was naar papa.’ En ze begint te huilen. Elise moet ook nog harder huilen en ook vanuit de andere kant van de kamer komt een snik. Naomi maakt zich los uit Elise haar armen, loopt naar Jelle toe en valt bij hem in de armen. ‘Jelle, ik..’ ‘Nee shh, het is goed.’

‘Waarom ben je hier?’ vraagt Naomi snikkend. ‘Omdat ik bezorgd was.’

‘Je gaf toch niks meer om me?’ ‘Dat dacht ik ook ja,’ lacht Jelle.

‘En je verslaving, wat is er daar mee gebeurd?’ vraagt Naomi bezorgd. ‘Ik ben weer clean, zeggen de doktorren. Ik ben zelf naar een afkickkliniek gegaan en deze keer is het me gelukt, hoop ik.’

‘Nee niet hoop ik, je hebt het gewoon gedaan!’ zegt Naomi blij en ze valt hem om de hals.

‘Maar hoe zit het nu met ons?’ zegt Naomi als ze weer een beetje bedaard is.

‘Tja daar kan je zoiezo moeilijk iets over zeggen hè,’ zegt Jelle met een knipoog.

Naomi kan het niet laten en geeft hem een kus.

‘Daar komen we vanzelf achter!’ zegt Naomi met een glimlach.

‘Nou hey tortelduifjes, zo kan ie wel weer!’ zegt Elise zelfs met een glimlach.

‘Wat moest ik nou toch zonder jou lief zusje?’ zegt Naomi als ze weer bij Elise is. ‘Tja, moeilijk hè,’ lacht Elise, ‘We hebben elkaar. En we slepen elkaar er altijd doorheen.’

Naomi geeft Elise een knuffel. Jelle staat er een beetje ongemakkelijk bij. ‘Kom jij ook hier lieverd!’ En Naomi trekt Jelle mee.

Ze houden elkaar heel lang vast. Alle 3 genietend van het moment. En het geloven in zichzelf en in een mooie toekomst.

EINDE

Brainwash Vervolg

                                                                    Naomi
Het is zondag morgen, midden lente en er zijn bijna geen mensen buiten. Die slapen zeker nog. Met een vrolijk humeur en oortjes in, zingt ze luid mee met haar nummer. Het stoplicht staat op rood en ze wacht. Achter haar hoort ze Jelle roepen.
'Naomi wacht even!'
'Wat moet je nou weer.' Snauwt Naomi. Het stoplicht staat al op groen, maar daar let ze niet op.
'Ik weet dat ik je het had moeten vertellen, maar ik voelde me een sukkel.'
'Daar had je eerder over na moeten denken, voordat je achter Elise stond.'
Snel loopt Naomi door het rood om maar van hem af te zijn, maar net op dat moment komt er een auto keihard aanrijden en ziet Naomi niet.
'Naomi kijk uit!' Zo snel als hij kan rent hij naar Naomi en trekt haar op tijd weg voor de auto.
'Dat scheelde weinig zeg.' Zegt Jelle. 'Let de volgende keer wat beter op, wil je.'
Stoeiend probeert Naomi zich uit zijn greep te wurmen, maar tevergeefs.
'Laat me los sukkel, ik had die auto best wel zelf gezien.'
'Wees blij dat ik je geholpen heb, ik had je ook gewoon niet kunnen helpen, ondankbare...'
Net op dat moment heeft Naomi zich los gewurmd en geeft Jelle keiharde een klap in zijn gezicht.
'Helpen? Jij en helpen? Wat bezielt jou! Toen ik vroeg of je Elise uit die.. uit die Ark wilde halen, wat deed je toen?' Naomi begint hysterisch met haar handen te zwaaien.
'Nou ik probeerde Elise......' Meteen onderbreekt Naomi hem. 'Wat jij deed was niet proberen, nee, dat was verkloten. Dat is wat jij hebt gedaan!
'Naomi luister nou toch eens naar mij.' Jelle legt een hand op haar schouder. 'Ik weet dat je van streek bent. Ik zal het helemaal proberen goed te maken. Ik beloof het je.' Hij zegt het op zo'n warme toon waardoor Naomi langzaam kalmeert en Jelle geeft haar een knuffel.
'Het is goed zo huil maar schat.'
Zachtjes begint ze te huilen, waarom reageerde ze zo heftig op hem?
Samen lopen ze de stad in, daar ziet Jelle een Italiaanse ijskraam. 'Wil je een ijsje? Ter goedmaking.'
'Je weet dat ik een zwakte heb voor ijs. Nou, oké maar denk maar niet dat het meteen opgelost is hè.' Zegt Naomi op een plagerige toon.
'Goedemorgen allebei, jullie zijn vroeg op.' Zegt de ijscovrouw. Het is een mollige vrouw, geschat rond de veertig, met een schort om met een ijsje erop. 'Da's toch zonde om op zo'n mooie dag de hele tijd in je luie bed te rotten.' Zegt Jelle. 'In die tijd kan je gewoon een ijsje kopen bij de ijskraam.' Naomi en de vrouw beginnen te lachen. 'Daar heb je gelijk in knul, wat zal het zijn?' 'Doe voor mij maar vanille, 2 bolletjes alstublieft.' Zegt Jelle. 'Ik zou graag één bolletje chocolade en...' Ze kijkt in de vitrine. Wat zijn er toch veel smaken; kokos, perzik, kersen merengue en nog tig smaken meer. 'En een bolletje kaneel.' Vervolgt Naomi. Na een minuutje krijgen ze hun ijsje. 'Nog een fijne dag mevrouw.' Zegt Naomi terwijl ze aan haar ijsje likt. De vrouw zwaait hen nog na. Samen gaan ze op een terrasje zitten en na een lange tijd gekletst en gelachen te hebben, krijgt ze weer moed in hun relatie en zou het opnieuw willen proberen. 'Wat nou als we het opnieuw proberen? Ik zal mijn best doen niet de hele tijd op je te letten, oké?' Vraagt Naomi op een lieve toon. 'Oh echt? Natuurlijk wil ik het opnieuw proberen en ik beloof nooit meer drugs te gaan gebruiken.' Ze springt bijna op Jelle. Zijn hele gezicht zit helemaal onder de lippenstift. 'Je bent lief, Jel.' 'Jij ook, Omi.' Ze kijkt hem aan, misschien moeten we het nog een keertje proberen. Maar hoe? Het kan zijn dat Jelle weer terug valt en weer drugs gaat gebruiken, dat wil ze absoluut niet hebben. Even dwaalt ze weg.  'Hé liefje, waar denk je aan?' Naomi komt weer terug op aarde. 'Oh niks hoor. Maar zullen we naar huis gaan? Het is al bijna 12 uur en ik heb nog huiswerk voor school.' Met Jelle fietsend en Naomi achterop, gaan ze richting Naomi's huis.

                                                                  
                                                                   Jelle
Yes! Naomi is boodschappen doen, dus genoeg tijd voor hem om Chocolate te bellen. Hij pakt zijn telefoon en belt hem op. 'Hé gast, wat duurde het lang totdat je weer spul wilde kopen.' Zegt Chocolate. 'Ja sorry man, ik kan je niet bellen als mijn vriendin er is. Dat weet je toch wel.' Jelle hoort iets buiten, shit is Naomi er nu al? 'Wacht ff Chocolate.'  Jelle loopt richting de achterdeur, maar het blijkt de kat van de buren te zijn. 'Rot op stom beest! Blijf uit de tuin, straks kak je alles vol.' Hij gooit een bal en de kat schrikt weg. 'Sorry, ik dacht dat Naomi thuiskwam.' 'Geeft niets. Maar waar waren we?' 'Ja, ik wilde graag 5 gram van dat spul willen, je weet wel wat ik bedoel hè?' 'Ja, wiet. Wanneer wil je het hebben?' Uhmm.. Ik kom het vanavond wel bij de brug ophalen.' Hij kijkt op de klok die half  7 aangeeft. 'Kan je het over een uurtje brengen?' 'Ja, is prima. Dan zie ik je bij de brug.' 'Bedankt, tot zo ouwe.'
Ooh waar ben ik toch in beland, denkt Jelle. Als Naomi erachter komt dat ik weer bezig ben, dan ben ik nog lang niet jarig. Ik kan er gewoon niets aan doen en 3 maanden terug toen het weer aan ging, kwam die drang naar drugs weer terug. Stomkop, klootzak, lul! Rustig aan Jelle. Rustig. Heel langzaam wordt hij rustig en gaat op de bank zitten. De deur gaat open en Naomi komt binnen. 'Joehoe liefje, ben weer thuis.' Liefje? Ze zou eens moeten weten. 'Hey schat, wat gaan we eten?'
Jelle springt van de bank en helpt Naomi mee met spullen uitpakken. 'Ik heb maar gepakt wat er in de aanbieding was hoor, dus: Aardappelpuree met tofoe en spinazie. Lekker toch!' 'Ja. Super lekker. Vooral die tofoe, heerlijk.' 'Oh doe niet zo sarcastisch, Jel' Ze geeft hem een speelse duw. 'Trouwens Omi, ik ben na het eten even weg. Moet een boek terugbrengen aan een vriend.' 'Ja hoor prima, ik begin alvast met koken. Wie is die vriend eigenlijk?' Jelle krabt achter zijn oor en antwoordt: 'uhh.. Ik heb hem ontmoet bij mijn bar baantje of zo.'
'Ik heb hem nog nooit ontmoet, of wel?' 'Nee uh.. Hij is gewoon iemand uh.. Is het eten al bijna klaar?' 'Ja, alleen nog de tofoe aanbakken en dan zijn we klaar.' Zegt Naomi. Gelukkig ze heeft niks door. 'Kan jij alvast de tafel dekken? Dan kunnen we snel eten.' 'Met of zonder tafelkleed?.' 'Doe maar met.' Terwijl ze aan het eten zijn, gaat de telefoon. Please, laat het niet Chocolate zijn. Naomi staat op om de telefoon te pakken. 'Jelle, je vriend belt, hij vraagt waar je blijft.' Zo snel als hij kan, rent Jelle Naomi's kant op en grijpt de telefoon uit haar hand. 'Ik ga even naar de wc.'
'Met de telefoon?'
'Ja'
'Oké, als jij dat fijn vindt.'
Naomi gaat weer verder met eten en Jelle loopt de trap op naar boven. 'Hé, wat heb ik je nou gezegd over het bellen naar de huistelefoon!' 'Doe 's ff normaal ouwe, ik sta al een half uur op je te wachten. Waar blijf je man?' 'Ik was de tijd helemaal vergeten, Ik kom er gelijk aan.' Jelle pakt zijn jas, geeft Naomi een kus op haar wang en racet weg op zijn fiets. Helemaal uitgeput komt hij bij de brug aan. 'Jelle, als we half  8 af hebben gesproken, kom je gewoon om half 8! Ik sta hier verdomme al een uur in de kou te wachten.' Jelle voelt zich niet op zijn gemak en pakt zijn geld erbij. 'Hier gast, 25 euro, meer heb ik niet.' Hij geeft Chocolate zijn geld en pakt de wiet aan. 'Hè? Wat is dit? We hadden veertig euro afgesproken.' Chocolate pakt Jelle bij zijn kraag en duwt hem tegen de brug aan. 'Au, doe 's normaal man. De volgende keer krijg je extra geld, ik heb nu ff niks.' Chocolate laat Jelle los en geeft nog een stomp op zijn oog, waardoor Jelle op de grond valt. 'Jezus, wat bezielt jou?' Hij grijpt naar de plek op zijn hoofd waar hij net is gevallen. 'En de volgende keer wil ik het dubbele. Anders..' Chocolate haalt zijn vingers langs zijn nek, alsof hij een mes vast heeft. Hij spuugt nog op Jelle en fietst dan weg. Jelle blijft alleen in het donker op de koude vieze grond met het zakje wiet in zijn handen. Een paar uur lang blijft hij liggen en denkt na over wat er net gebeurd is. 'Shit' en hij rijdt snel naar huis. Het is al inmiddels half 2 geweest. Als Jelle de voordeur langzaam openmaakt, is het donker in de kamer. Gelukkig, Naomi ligt al te slapen. Nog snel boterham met hagelslag en loopt naar de bank. Eindelijk even zitten. Met een plof  valt hij op de bank, zet de tv aan en eet zijn boterham op. Het pakketje ligt nog op de tafel. Oh shit, die moet nog opgeruimd worden voordat Naomi het ziet. Helemaal achterin zijn tas stopt hij het zakje wiet. Daar komt Naomi vast nooit achter. Één portie haalt hij eruit. Opeens begint zijn oog te kloppen. 'Jezus, mijn oog.' Jelle loopt naar de keuken en kijkt in de spiegel. Het ziet er niet uit! Helemaal rood van het bloed. Als Naomi er maar niks over gaat vragen. Rookt hij buiten een jointje. Dan zet hij de tv uit en loopt met lamme benen naar boven. Het is gelukkig donker in de slaapkamer 'Wat ben jij lang weg gebleven. Hoe was het?' Vraagt Naomi slaperig. Jelle gaat naast Naomi in bed liggen. 'Ik heb nog even met hem wat gedronken. Ga nu maar slapen liefje, het is al 3 uur.'                                                                 
                                                                     Naomi
Terwijl Naomi bezig is met het opruimen van de woonkamer, is Jelle al vertrokken om hun eten te kopen. Met een kater begint ze met stofzuigen. Waarom moest die fles wijn nou helemaal op? Nu is er die barstende koppijn! Jelle bleef gisteren wel erg lang weg. Ik kan niet geloven dat hij van 8 tot half 2 wat heeft "gedronken". Er moet wat zijn gebeurd. Ook was hij veel stiller dan normaal, er móét iets gebeurd zijn. Maar wat? Ze gaat weer verder met stofzuigen, nadat ze een aspirientje heeft genomen. 'Hey Naomi, ben er weer!' Schreeuwt Jelle door het hele huis. 'Kan je wat zachter doen, ik heb barstende koppijn.' Zegt Naomi zacht. Jelle zet de stofzuiger uit, zet de tas met boodschappen op tafel en trekt haar mee op de bank. 'Wat is er liefje?' Hij geeft haar een kusje op haar voorhoofd. 'Ja, dat kan ik beter aan jou vragen!' Snel springt Naomi van de bank en kijkt Jelle vurig aan. 'Nou zeg op, waar was je gisteren?'
'Schat waar heb je het over?'
'Doe niet zo onnozel.'
'Ik was dat boek wegbrengen en ben wat gaan drinken. Ik heb je het toch al verteld?'
'Tot half 2 ga je wat "drinken"?'
'Ja, is dat zo raar?'
'Alsjeblieft Jelle, vertel het me. Ik word echt niet boos, ook al was je de bank beroven. Ik word echt niet boos op je.' Naomi gaat weer zitten en geeft hem een knuffel. 'Oké Naomi, je moet echt niet boos worden. Beloof het me.' Dan zegt ze serieus: 'Ik, Naomi, beloof dat ik niet boos zal worden.' Jelle zucht. 'Hier komt het. Ik was gisteravond inderdaad geen boek wegbrengen, ook was dat drinken gelogen. Sorry, Naomi het was echt niet mijn bedoeling.' Zachtjes begint hij te snikken. 'Wat was er dan? Alsjeblieft, ga verder Jelle.' 'Ik ben....Ik ben weer aan de drugs.' Jelle ziet het verdriet in Naomi's ogen, zelfs een beetje teleurstelling. 'Hoelang al?' 'Een paar dagen.' Antwoordt Jelle. 'En dat blauwe oog?' 'Geslagen. Door Chocolate.' 'En die Chocolate is...' 'Mijn dealer. Ooh, ik voel me nu zo'n sukkel. ik kan er echt niets aan doen Naomi, echt niet!' 'Het is al goed. Het is al goed.' Allebei zijn ze stil, voor zich uit kijkend. 'Wil je wat eten?' Vraagt Naomi. 'Nee, ik heb geen honger.' 'Weet jij waar die Chocolate woont?' Vraagt ze dan.
'Ja, maar daar mag ik niet komen.'
'Wat nou, ik zeg maar wat hoor, wat nou als we de politie doorgeven waar haar woont. Dan wordt hij vast en zeker opgepakt. Of heb jij daar bezwaar tegen?'
'Je weet dat hij erg gevaarlijk is en dat hij zijn mannetjes heeft.'
'Ja, maar ik wil niet dat jij weer verslaafd wordt. En het is beter voor de andere mensen die verslaafd zijn. Doe het voor mij, Please?' Naomi kijkt hem met haar liefste blik aan. 'Oké, is goed. ik doe het ook voor mezelf.' Hij pakt zijn telefoon en belt de politie. 'Natuurlijk doe je het ook voor jezelf, schat.'
 
                                                                        Jelle 
'Met politie Noord-Holland. Waar kan ik u van dienst zijn?' Het is een warme lage stem, een man geschat rond de veertig.
'Hallo, met Jelle.'
 Dag Jelle, wat is uw probleem?'
'Ik wil graag een adres doorgeven. Waar drugs gehouden wordt.' Jelle is erg gespannen en zou het liefst meteen ophouden en wegkruipen in een hoekje.
'Bent u hier zeker van? Grapjassen worden streng aangepakt.'
'Ik ben honderd procent zeker van mijn zaak.' En hij geeft het adres door.
'Ik geef het snel door en hoop dat we er vandaag nog een kijkje kunnen geven. Bedankt en nog een fijne dag!' Pfieuw, dat is eindelijk voorbij. Naomi heeft het hele gesprek achter Jelle gestaan. 'Ik ben super trots op je.' Ze geeft hem vanachter een knuffel. 'Echt heel erg trots.' 'Ik kon het niet zonder jouw hulp Naomi.'
Diezelfde avond zijn ze het nieuws aan het kijken. "Goedenavond dames en heren. Vandaag is er een jongen opgepakt, wegens het dealen van drugs." 'Hé Jel, is dat Chocolate?' 'Ja dat is hem. Vieze klootzak!' 'Doe rustig, hij zit nu achter slot en grendel. Hij doet je niks meer.' Jelle wordt al wat rustiger. 'Daar heb je gelijk in.' "Hij krijgt een gevangenisstraf van 5 jaar, want er is ook gebleken dat hij mensen  heeft bedreigd, bestolen en geslagen." 'Zo, dan kunnen we eindelijk rustig verdergaan.' zegt Naomi. 'Wie wil er een ijsje?'

Het verhaal is verder gegaan van toen Jelle bijna niet meer tegen Naomi sprak. Elise zit al in de Ark. Jelle probeerde Elise uit de Ark te halen, maar hij vond de Ark steeds interessanter worden.

                                                                  

Nieuw einde brainwash boek

                                                           Elise

Elise zit nu 10 dagen op de Ark. Ze is al snel gewend geraakt aan alles en iedereen. Haar inwijdingsperiode was echter niet zo leuk, niemand praatte met haar, zelfs oogcontact mocht niet. Iedereen wist dat ze nieuw was en dat ze nog geen contact mochten maken met haar. Maar nu is die tijd gelukkig voorbij en mag ze gewoon praten tijdens het eten met de mensen aan haar tafel en kan ze praten met wie ze wil. Iedereen is zo vriendelijk op de Ark. Ze voelt dat iedereen een samenhangend punt in zich heeft: het beschermend en verwikkelend gevoel van Gods liefde en welzijn in hun harten. Ze ziet zelden iemand mopperen, ruzie maken? nee, dat bestaat nog niet eens in de Ark. Er hangt er altijd een vriendelijke, rustige sfeer waar iedereen zich prettig in voelt. 

Het is maandag 9:00, de bel gaat in iedereen zijn kamer af. Haar elfde dag op de Ark begint. Nadat ze de bel hoort afgaan staat Elise op, loopt naar de douche en neemt een koude douche om een beetje wakker te worden. Vervolgens trekt ze schone kleren aan en vlecht haar lange haren in een strakke vlecht. Om 9:30 gaat de tweede bel en gaat iedereen naar de gebedsruimte. Elise ziet dat Jonathan er al is. Iedereen neemt rustig laats op een plekje. Elise kiest om links vooraan te zitten. Ze heeft Jonathan gemist omdat hij er 3 dagen niet was. Jonathan begint te vertellen over hoe je een goed persoon kunt zijn voor deze wereld en voor God en hij verteld zoals bij iedere preek die hij houdt dat ze veel geld nodig hebben om de Ark te kunnen kopen. Veel mensen proberen om een simpel baantje te kunnen vinden om wat geld te verdienen voor de Ark. Sommigen werken nog bij hun oude werk want niet iedereen heeft zoals zijzelf ontslag genomen bij hun baas toen ze in de Ark kwamen wonen. 

                                  Naomi

Hoe kon Elise dit toch doen? Denkt Naomi de hele dag. Ze kan nergens anders aan denken. Hoe kan het dat ze haar kindsdeel toch heeft opgehesen? Zou ze Jelle bellen voor wat afleiding? Nee dat gaat niet. Ze was even vergeten dat hij in de Ark is. Wel raar hoor. Ze heeft hem al 15 sms’jes gestuurd en wel 10 keer gebeld maar hij heeft nog steeds niks teruggeschreven. Die gekken hebben zeker zijn telefoon afgepakt of zo. Ze heeft niet goed kunnen slapen. Telkens werd ze wakker omdat ze droomde dat Elise helemaal gehersenspoeld werd zittend voor een groot beeldscherm in een kleine kamer met een grote koptelefoon op. Ze moet en zal weer naar de Ark gaan om met Elise te praten en haar of ze wil of niet terug naar huis mee te nemen. Ze zal eerst boodschappen moeten doen omdat er niks meer in huis is. Daarna zal ze de bus nemen naar de boerderij om  te praten met oom Evert voor een oplossing. Ze hoopt dat hij haar kan helpen met Elise weg te krijgen bij dat enge huis.

Het is nu 12:00 uur. Naomi is net terug van de supermarkt. Ze legt alles wat ze heeft gekocht zo snel als ze kan op de plaats en rent naar de dichtstbijzijnde bushalte. Net op tijd. Ze krijgt een steek in haar buik tijdens de busreis naar de boerderij. Nog heel even denkt ze en dan ben ik er. Na aankomen ziet ze dat de auto van haar oom voor hun huis staat. Gelukkig denkt ze. Ze belt aan en haar moeder maakt de deur open. Naomi ziet dat haar moeder ook slecht geslapen heeft. Ze ruikt de geur van verdrietigheid in huis. Ze neemt plaats op een stoel aan de keukentafel en praat met haar oom over Elise. Ze nemen een besluit om gelijk naar de Ark te gaan en Elise daar weg te halen. Naomi ziet dat haar oom er boos uitziet tijdens het autorijden . Hij is natuurlijk bang dat Elise iets zal gaan vertellen over wat voor afschuwelijks hij haar heeft aangedaan wat niemand weet behalve hij, Elise en de vrouw die de abortus pleegde.

Elise

Het is 14:00, Elise zit op haar kamer haar kamer netjes te maken. Ze denkt na om te gaan praten met Jonathan of ze misschien een baantje kan krijgen om geld te verdienen voor de Ark. Ze is klaar met opruimen. Ze loopt over de gang richting de gebedsruimte om te vragen aan een priesteres of Jonathan er is en of ze met hem kan praten. Ze ziet helemaal geen priesteressen in de gebedsruimte. Erg raar vindt ze dat omdat er altijd wel minstens 3 van hen daar zijn. Zal ze even langs ze kamer van de priesteressen lopen? Eerst twijfelt ze maar ze doet het toch. Ze ziet dat de deur op een kier staat. Ze hoort Jonathan praten met een boze stem vanuit de kamer. Dit is de eerste keer dat ze hem op deze toon hoort praten. Er zal zeker wel iets heel ergs aan de hand zijn. ‘We zijn er bijna dames. Het geld is bijna compleet maar we hebben nog steeds geld nodig’, zegt Jonathan. Elise denkt eerst dat hij het over het geld heeft dat ze nodig hebben om de Ark te kunnen kopen omdat het anders over 1,5 maan gesloopt zal gaan worden. Maar plots hoort ze hem praten over een bedrijf in Indonesië. En over hun tickets, stranden en restaurants en over allemaal leuke dingen dat op hun te wachten staat. Elise is helemaal in shock als ze dit allemaal hoort. Ze probeert om een stap te zetten maar haar hele lijf voelt stijf. Stap voor stap probeert ze weg te lopen. Snel naar haar kamer zodat niemand merkt dat ze voor de kamer stond. In haar kamer pakt ze gelijk haar telefoon en belt Naomi op. ‘Hallo, ik ben het, Elise’ zegt ze met een bibberende stem. ‘Hallo Elise, waar ben je? Gaat alles goed met je?’, zegt Naomi ongerust. ‘Ik snap het niet meer’ zegt Elise en ze begint te huilen. ‘Wat is er? Wat snap je niet meer? We komen eraan, oké?’ zegt Naomi waarna Elise ophangt. Shit denkt Elise. Nog 10 minuten voordat de middagpreek begint. Tijdens de middagpreek wordt iedereens naam genoemd en zegt diegene amen. Als ze er niet zal zijn zal iedereen dat weten en zal er een priesteres op zoek gaan naar haar. Ze hoopt dat Naomi er snel zal zijn. Ze is nu echt niet in staat om naar Jonathan te luisteren. Haar gedachtes zijn helemaal door elkaar. Ze voelt zich gebrainwasht. Elise kijkt om de 10 seconden uit het raam of  Naomi er al is. Na 3 minuten ziet ze de auto van haar oom verschijnen.

Ze propt haar spullen in haar tas en checkt of er iemand over de gang loopt. Gelukkig loopt er niemand en sprint ze naar de deur. Ze rent naar Naomi en geeft haar een stevige knuffel waarnaar ze zo erg verlangde. Ze verteld alles wat ze heeft gehoord en ze reiden met z’n drieën gelijk naar het politiebureau. Op het politiebureau zeggen ze dat de Ark helemaal niet verkocht kon worden maar dat de gemeente het al definitief over 2 maanden zou slopen om er een nieuw ziekenhuis te gaan bouwen in de plaats. Elise kan niet geloven hoe dit allemaal is gebeurd, hoe niet alleen zijn maar ook al die andere mensen al die jaren in de maling zijn genomen door Jonathan en zijn priesteressen. Naomi en Elise lopen even naar buiten van het politiebureau voor wat frisse lucht. Binnen werd het te benauwd. Het leek wel alsof de kamer steeds kleiner werd. Oom Evert zei dat hij even een telefoontje moest plegen. ‘Gelukkig maar’ denkt Elise. Wanneer ze samen lopen zien ze 3 politieauto’s aankomen. Wanneer ze parkeren komen Jonathan en de priesteressen er allemaal uit. ‘Elise, wat doe jij hier’ vraagt Jonathan. ‘We hebben je wel door hoor. Geld stelen van al die mensen die jullie al jaren aan het bedriegen zijn en daarna vluchten hè! Wat denken jullie wel niet dat jullie zijn?!’ schreeuwt Naomi. Elise en Naomi gaan naar binnen wachten totdat de politie klaar is met praten met Jonathan en de priesteressen. Er wordt geen woord gepraat 3 uur lang tussen Naomi en Elise. Elise denkt goed na over het gevoel dat ze kreeg toen ze tegen Jonathan had verteld dat haar oom haar meerdere keren had verkracht. Na lang denken geeft ze haar dagboek aan Naomi en zegt dat ze op bladzijde 64 moet kijken. Naomi kan niet geloven wat ze allemaal leest. Nu begrijpt ze waarom Elise niet wilde meehelpen met de bruiloft en er zo tegen op keek. Naomi slaat haar armen om Elise heen en ze beginnen samen te huilen. Nadat ze uitgehuild zijn lopen ze samen naar de balie om te vragen waar ze iets kunnen vertellen aan een politieagent. Er komt al snel een man naar hun toe die hun naar een kamer brengt. Elise begint alles te vertellen. Over haar verkrachting, over de abortus, over dat ze dingen moest doen van hem wat ze helemaal niet wilde. De agent roep een andere agent halen oom Evert uit de auto en brengen hem naar een verhoorkamer. De gesprekken zijn afgelopen met Jonathan en de ‘priesteressen’. Elise en Naomi krijgen te horen dat ze allemaal minimaal 3 jaar gevangenisstraf krijgen en een boete van meer dan 100.000 euro. Haar oom zal 6 jaar de cel in moeten. Eindelijk voelt Elise zich opgelucht na al die jaren. Iedereen die in de Ark woonde wordt verteld wat er allemaal aan de hand was en iedereen gelooft het in eerste instantie niet maar als ze zien dat de politieagenten echt serieus zijn en dit geen grap is pakt iedereen zijn spullen in, neemt iedereen afscheid van elkaar en bouwt iedereen weer een nieuw bestaan op. Elise krijgt weer een baan bij een bedrijfje waar ze aardige collega’s heeft. Ook krijgen Elise en Jelle therapie.

Jelle legt alles uit aan Naomi en ze vergeeft hem.

Elise gaat naar haar werk. Ze voelt zich eindelijk gelukkig in haar leven. Ze had nooit gedacht dat ze zich ooit zo goed zou voelen. Ze had gehoord dat er vandaag een nieuwe collega zou komen op haar afdeling. Hij heet blijkbaar Koen. Ze is benieuwd naar hem. Wanneer ze achter haar bureau zit met een bakje koffie en begint met werken gaat de deur open en kijkt iedereen richting de deur naar een nieuw gezicht, dat vermoedelijk Koen heet. Er schieten gelijk Elise vlinders te binnen. Alsof ze hem al jaren heeft gekend diep van binnen maar hem nu voor het eerst ziet. Hun afdelingsleider zegt dat ze in de pauze met hem kunnen kennis maken. Elise maakt haar werk af en wanneer de bel afgaat loopt ze snel naar de kantine. Er is nog niet behalve Koen. Ze ziet dat er een lege stoel langs hem is en ze vraagt aan hem:’mag ik?’. Waarop hij zegt:’tuurlijk’.

Na een leuk gesprek te hebben gehad geeft hij opeens zijn nummer aan haar. Elise voelt zich vereerd en bloost een beetje. Dit maakt ze voor het eerst mee. Een plukje haar valt voor haar gezicht. Ze wilt hem net aan de kant schuiven maar Koen doet het en hij kijkt haar vol in haar ogen aan en Elise weet het zeker. Dit is pure liefde op het eerste gezicht <3.