Brainwash

                                                          Elise

Elise zit op de bank in haar nieuwe appartement met een kop thee in haar handen. Het is ruim 2 dagen geleden dat ze naar Den Bosch  is verhuisd. Een nieuwe stad, een nieuwe baan, nieuwe vrienden… Daar heeft ze behoefte aan. De boerderij en haar familie laten haar telkens weer denken aan de Ark en aan oom Evert, die ze het liefst uit haar geheugen wilt wissen. Ze weet dat dit de enige manier is om dat te doen.

Wanneer Elise op de klok kijkt en ziet dat het al bijna elf uur is, besluit ze om te gaan slapen. Morgen begint ze met werken , dus heeft ze een goede nachtrust nodig.  Ze loopt naar haar bed en sluit haar ogen. Een nieuw begin. Deze keer gaat ze het anders doen, denkt ze vastberaden.

Elise zit aan haar bureau en begint aan het werk dat ze voor vandaag heeft  gekregen. Eerder deze ochtend werd ze rondgeleid door Lars, een collega van haar. Hij heeft haar heel veel verteld en uitgelegd waardoor ze nu ongeveer weet hoe het er hier aan toe gaat.

Als ze haar eerste opdracht afgerond heeft, komt er een vrouw met bruin haar aan het bureau tegenover haar zitten. Ze maken even oogcontact. ‘’Hallo, ik ben Amelia,’’ zegt ze terwijl ze naar Elise toeloopt en een hand uitsteekt. Elise schudt haar hand en zegt glimlachend:’’ Ik ben Elise, fijn om kennis gemaakt te hebben.’’

‘’Jij bent vast nieuw hier?’’

‘’Ja , dit is mijn eerste dag op het werk. Ik ben kort geleden hier naar toe verhuisd.’’

‘’Ben je al op ontdekkingstocht gegaan in deze stad?’’, vraagt Amelia met een grimas op haar gezicht. Elise schudt van nee, ze is nog niet buiten geweest. Daar heeft ze geen tijd voor gehad.

‘’Ach, arm ding, zullen we afspreken, dan leid ik je wel rond. Wacht op mij bij de voorzijde van dit gebouw rond een uur of 6. Geloof me, het gaat echt leuk worden.’’

Elisa denkt even na. Moet ze dit wel doen? Ze heeft Amelia pas net leren kennen, al lijkt ze haar wel aardig. Ze besluit om het toch maar te doen, ze zal de stad nou eenmaal moeten leren kennen, en misschien zullen zij en Amelia wel vrienden worden. Met die laatste gedachte gaat Elise weer terug aan het werk.

Wanneer Elise opkijkt van haar computer ziet ze op de grote ronde klok tegenover haar dat het al vijf uur is geweest. De dag is razendsnel voorbij gegaan. Ze beseft dat ze haast geen een keer heeft moeten denken aan….Een nieuwe omgeving en een nieuwe baan doen haar blijkbaar goed.

Ze pakt haar spullen om naar huis te gaan en een moment verheugt ze zich erop om lekker op de bank te liggen met een kopje kamillethee, maar haar vreugde is maar van korte duur. Ze was vergeten dat ze had afgesproken met Amelia. Ze heeft er eigenlijk helemaal geen zin , ze kent haar amper en weet ook helemaal niet wat ze aan haar heeft. In hoeverre kan ze haar vertrouwen als een vriendin? Dan wordt Elise boos op zichzelf dat ze zo denkt, ze wil helemaal niet eerst zichzelf afvragen of iemand te vertrouwen is. Je moet toch gewoon met iemand vrienden kunnen worden als het klikt, niet iedereen is toch zoals Jonathan, nee toch!

Elise wil gewoon plezier hebben in het leven en iedereen bewijzen dat ze slim genoeg is om foute mensen te herkennen. Gauw pakt ze haar tas in en rent naar de lift die net weggedrukt wordt door een verdieping lager. Ze rent de trap af en hoopt dat ze de lift te pakken krijgt. Net op tijd vliegt ze door de lift deur die achter haar dicht suist.

Met kloppend hart staat ze in de lift. Naast haar staat een man met grijs haar , ze schat hem op een jaar of vijftig. Hij heeft een net pak aan en draagt een akte tas in zijn rechterhand. Aan zijn rechter ringvinger ziet ze een glimmende ring met een teken erop. Elise kan net niet zien wat voor teken het is. Ze vraagt zich af wat voor teken het is. Het lijkt wel alsof ze het teken al eens eerder heeft gezien. Elise pijnigt haar hersenen en graaft diep in haar geheugen.

Met een schok komt de lift tot stilstand en even lijkt het alsof ze wankelt. In gedachten grijpt Elise naar iets om zich mee vast te houden zodat ze niet omvalt. De deuren van de lift suizen open en gauw zet Elise een stap buiten de lift. De man stapt ook naar buiten Elise draait zich om en kijkt vanuit haar ooghoeken naar de ring van de man. Ze voelt dat de man haar ogen volgt en krijgt een naar gevoel van binnen. Ze draait haar hoofd terug en kijkt om zich heen en ziet dat het al aardig donker is buiten. De straat is al helemaal verlaten.

Ze had eerder moeten vertrekken van kantoor, want nu ze zo in het donker buiten staat vindt ze dat helemaal niet fijn. Achter zich hoort de voetstappen die afkomstig zijn van de man. Het lijkt wel alsof hij haar achtervolgt.

Gauw begint Elise sneller te lopen en zegt tegen zich zelf dat ze het zich inbeeldt dat hij haar achtervolgt. Doe niet zo stom, denkt ze.

Uiteindelijk ziet ze Amelia, gelukkig een bekend gezicht. Elise merkt dat ze begint te ontspannen. Amelia stelt voor om ergens in een bar iets te gaan drinken. Een drankje kan Elise wel goed gebruiken , al is ze nog steeds liever op haar bank in haar flatje dat ruikt naar pas geverfde muren.

Ze nemen een taxi. Amelia vraagt de taxi chauffeur hun te brengen naar de Hoge Burchtstraat, waar hij ze afzet bij een kruising. Als ze uitstappen merkt Elise dat het is gaan regenen. Ze rilt van de kou.

“Kom gauw”, zegt Amelia en trouw volgt Elise haar collega een gebouw in. Eenmaal binnen ruikt ze verschillende geuren door elkaar heen, de geur van warmte maar ook de geur van wierook.

In de verte hoort ze het bonzen van luidsprekers en mensen die lachen en onverstaanbaar praten. Er is niet veel licht, waardoor ze haar ogen probeert te focussen.

Amelia en Elise lopen door een zware deur met een koperen deurkruk. Wanneer de deur open zwaait bevinden zij zich een ruimte met een hels lawaai. Elise doet haar mond open om iets te zeggen tegen Amelia, maar al snel realiseert ze zich dat het geen nut heeft. Amelia heeft pretoogjes. Blijkbaar komt ze hier vaker, want er komt een jonge man op haar afstappen en die haar omhelst. Elise fronst haar wenkbrauwen. Dat is vreemd, hoe kan dat nou? Ze snapt er niks van.

Elise voelt de ader in haar slaap kloppen. Ze krijgt het gevoel dat ze gaat hyperventileren. De jongeman die Amelia omhelst heeft ook een ring om, en weliswaar dezelfde ring als de man van de lift. Elise ziet dat niet alleen de jongeman die ring om heeft, maar ook Amelia zo’n ring heeft. Waarom heeft ze die ring ’s middags niet gezien, waarom is de ring haar toen niet opgevallen?

Nu snapt ze welk teken het is en wat het betekent. Het is verschrikkelijk! Het kantoor waar ze heeft gesolliciteerd en waar ze een nieuwe start heeft gemaakt. Haar collega’s , de bar waar ze nu is de mensen die er zijn.

Nu snapt ze het.