Nieuw einde Brainwash
November 2011
Jelle
Jelle zit op een bankje in het park. Na alles wat er
gebeurt is, is Jelle weer aan de drugs. Hij kan het nog steeds niet bevatten…
Ik ben alles kwijt. Ik heb geen geld, geen huis en geen vriendin. ‘Ik mis
Naomi’ denkt Jelle. Terwijl hij zijn jointje oprookt, denkt hij ook aan zijn
moeder en zijn broertje. Hoe zou het nou met zijn broertje zijn? En met zijn
moeder? Hoe is alles zo ver gekomen?
Ineens gaat zijn telefoon af. Het is Chocolate. ‘Jelle, heb je tijd?’
‘uhm ja, ik ben in het park.’ ‘oke, ik kom er nu aan.’
zegt Chocolate snel en hangt op.
10 minuten later ziet Jelle Chocolate aan komen. ‘wat is
er aan de hand?’ vraagt Jelle.
‘ik zag Naomi vanmorgen met een andere jongen…Ik weet
niet of het haar vriendje is’
Even viel er eens stilte en Jelle vraagt: ‘wie?’
Chocolate dacht na over zijn uiterlijk. ‘lang, blond haar en blauwe ogen.’
Jelle vraagt zich af of Naomi nu al een nieuw vriendje zou hebben. hoe meer hij
er aan denkt, hoe meer hij bedenkt dat hij haar terug wil. ‘Zal ik haar
bellen?’ vraagt Jelle aan Chocolate. ‘ik weet het niet man, er is veel gebeurt
en misschien heeft ze haar rust nodig’ zegt Chocolate. Jelle twijfelt en wilt
haar bellen. ‘Of zal ik naar haar huis gaan?’ denkt Jelle.
Hij staat op en zegt tegen Chocolate dat hij gaat. Jelle
wil naar Naomi gaan, hij is vastberaden dat hij haar terug zal krijgen. Op de
fiets denkt hij na over Naomi en wat ze allemaal samen gedaan hadden en hoe
leuk ze het hadden maar ook denkt hij na over hoe dom hij kan zijn. Hij dacht
dat hij een kans op geluk had bij de Ark, dat er misschien toch nog een kans
was voor een goede toekomst. Maar dat was allemaal nep. Alleen maar leugens.
Even later is Jelle aangekomen bij Naomi’s huis. Hij
aarzelt even. Wat zou ik doen?
Naomi
‘Is alles goed met je?’ vraagt Naomi aan Elise. ‘Ja hoor,
gaat prima.’
‘Het gaat niet goed met je Elise.’ Naomi vraagt af waarom
ze zich zo gedraagt. Ze moet erover praten… Elise raakt geïrriteerd en zegt:
‘houd er nou maar over op! Ik heb een goed leven daar gehad kunnen hebben, ik
zou me nergens meer zorgen over moeten maken. En vooral weg van oom Evert, ik
hoef die man nooit meer te zien! Ik ben blij dat hij vast zit en hij had nooit
Jonathan moeten pakken. Jullie hebben alles verpest.’
‘Maar Elise...’ zegt Naomi verdrietig. Elise hangt op.
Naomi weet het niet meer wat ze moet doen. Ze gaat naar
haar kamer en loopt naar het raam. Dan ziet ze Jelle staan. Ze schrikt. ‘is dat
Jelle?!’Even blijft ze staan… Naomi loopt naar de deur en maakt de deur open en
ziet Jelle op een afstandje staan. Ze ziet dat Jelle erg druk bezig is met zijn
hoofd. Hij denkt hard na over wat hij zal zeggen. Jelle ziet Naomi en loopt
naar haar toe. ‘Wat doe je hier?’ vraagt Naomi verbaast aan Jelle. ‘ik
uh..uhm…’ Jelle weet niet wat hij moet zeggen. ‘ik mis je… en ik wil met je
praten. Allebei zijn ze sprakeloos. Aarzelend zegt Naomi: ‘kom binnen.’
Jelle weet niet wat hij moet doen maar hij is blij dat ze
wilt praten. Naomi weet niet wat haar overkomt, het doet pijn om hem weer te
zien maar ze heeft hem ook wel gemist. ‘ik kan hem niet vergeven…’ denkt ze.
‘Maar het is zo fijn om hem weer te zien en vooral na alles wat er gebeurt is.’
Jelle mompelt een beetje, langzaam begint hij een beetje
te praten. ‘Het is fout wat ik gedaan heb, ik weet dat ik jou gebroken heb en
het spijt me heel heel erg! Misschien kan ik het niet meer terug draaien maar
ik heb niks meer te verliezen. Ik wil weten hoe het met je gaat en wat er nog
meer gebeurt is.’
‘Het gaat wel.’ zegt Naomi. ‘Ik denk er wel nog veel aan,
met oom Evert in de gevangenis. En het is natuurlijke ook allemaal een schrik
voor mijn moeder en mijn broer… Maar met Elise denkt hier heel anders over.’
‘Wat is er aan de hand met Elise?’ Vraagt Jelle. Naomi
kijkt hem aan. ‘ze wilt maar niet geloven dat de Ark slecht is, ze zegt dat wij
alles verpest hebben. Elise denkt dat ze nou geen kans meer heeft op geluk…’
Jelle kan het niet geloven. ‘ze weet toch wat de Ark deed met al het geld?! Hoe
kan je zoiets goedkeuren? De Ark is niks meer als leugens!’ Naomi begint te
huilen. ‘ik weet het ook niet meer, ze is de weg kwijt.’
‘ik wil haar helpen, ik wil met haar praten en ik wil
zorgen dat ze er weer boven opkomt! Maar ze laat me niet, als ik er over begin,
wordt ze boos.’
Jelle wil haar een knuffel geven om haar te troosten. Maar
Naomi gaat opzij.
‘wat is er aan de hand?’ vraagt Jelle verbaasd. ‘Luister
Jelle..’ begint Naomi. ‘Het is heel erg wat er gebeurt is, ik ben mijn zus
kwijtgeraakt, jou, mijn oom zit in de gevangenis en op de boerderij gaat het
ook niet goed. En ik kan je niet vergeven voor wat je gedaan hebt. Ik moet hier
zelf overheen komen.’ Jelle kijkt haar aan en is sprakeloos. ‘heb ik het zo erg
verpest..?’ vraagt hij.
‘Het is beter als je gaat, Jelle.’ Ze lopen naar de deur.
Jelle beseft dat ze er klaar mee is en dat het geen zin meer heeft. Nadat Jelle
weg is, weet Naomi niet wat ze gedaan heeft, ze huilt en gaat naar haar kamer
toe.
Jelle
Het liefst wil Jelle huilen maar hij houdt zich in. Hij heeft
haar pijn gedaan en hij kan het niet meer goed maken. Hij loopt door de straten
en rookt een sigaret. ‘wat moet ik nu gaan doen?’
Hij kijkt naar het beetje geld die je hij nog in zijn zak
heeft. Niet veel. Hij heeft het verkloot. Bij zijn moeder, broertje, Naomi en
zijn hele leven.
Bij de Ark had hij eventjes hoop, maar het was allemaal
nep. Gelukkig is Jonathan dood nu!
‘Hoe kan ik mezelf zo ver hier in hebben laten komen?’ we
werden gewoon allemaal gebrainwasht.
Elise
Elise is in haar huis. Haar huis is vrij leeg, een saaie
ruimte met boven de bank een grote foto van Jonathan. Elise heeft veel verdriet
gehad over Jonathan, ze had vertrouwen in hem. Ze geloofde in een goede
toekomst. ‘ze hadden mij gewoon met rust moeten laten!’ denkt Elise.
‘Oom Evert zal altijd mijn leven altijd verpesten! Ik was
eindelijk klaar om klaar te zijn met het verleden.. en dan denkt hij dat hij
zomaar kan binnenstormen en alles veranderen!!’
Dan gaat ineens de bel. Het is Rafaël. Ze hebben veel
contact gehad deze weken. Ze hebben veel gepraat over wat er gebeurt is, ook
zijn ze naar de begrafenis van Jonathan geweest.
‘Kom binnen’
Rafaël ziet er goed uit, ook hij heeft et zwaar gehad. Alles
wat hij had was weg, in een keer.
‘Alles goed?’ Vraagt hij. ‘ja hoor, ik heb je gevraagd om
te komen omdat ik met je wil praten.’
‘We zijn allemaal door de war door wat er gebeurt is. Ik
heb een plan bedacht. We gaan de Ark opnieuw oprichten maar wij gaan het beter
doen.’
Even valt er een stilte.
‘Ik wil dit doen ten ere van Jonathan. Doe je mee?’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten