vervolg einde 'Brainwash

Vervolg einde ‘Brainwash’

Jelle

Ik zie Naomi naar binnen gaan, en weet dat het te laat is om mijn excuses aan te bieden. Ik loop naar de deur van haar huis en luister goed naar wat mijn gevoel zegt.

Ik hoor een stem in mijn hoofd en die zegt: ”ben niet zo’n lafaard en bel aan.”

Maar ik hoor ook een stem die zegt: “ Doe het niet, je weet dat je het niet durft. Je hebt haar niet nodig. Ze wil toch een heel ander leven dan jij.”

Zo sta ik nog een minuut of 2 voor de deur en word gek van mezelf.

Plots begin ik in paniek te raken en het lukt me niet om adem te halen.

Zonder na te denken pak ik mijn mobiel, zoek het nummer van chocolate en bel hem op. Ik hoor de telefoon wel 10 keer overgaan voordat er opgenomen word.

Dan hoor ik een zware, diepe rauwe stem die me doet denken aan iemand, maar ik weet niet zo goed wie. De man vraagt:” met wie spreek ik?”.

Ik antwoord met trillende stem: “ Je spreekt met Jelle, maar met wie spreek ik?

“Dat maakt niet uit, hoe kom je aan mijn nummer?”

Ik antwoord:” Dit zou het nummer van chocolate moeten zijn en…”

De man onderbreekt me en zegt:” Chocolate is niet meer onder ons, ik heb zijn taken nu op mij genomen”. Dan valt er een stilte. De man vraagt: “ wat wil je hebben?”

Mijn antwoord:” coke, zo snel mogelijk graag”.

De man antwoord:” Morgen om drie uur op het Amsterdam Zuidplein onder de boom vlak bij het water”. Ik antwoord: Ik ben er, neem genoeg mee om een paar dagen door te komen”. Dan wordt er opgehangen. Ik kijk op mijn horloge; kwart over 1.

Nog genoeg tijd om een overnachtplekje te zoeken denk ik zo.

Naomi

Mam, wat moet ik nou doen met mijn leven? Jelle is weg, en ik heb met mijn eigen ogen gezien hoe Jonathan werd doodgeslagen. Ik heb alleen nog maar problemen en alle oplossingen daarvoor zijn weg. Elise heeft het ook al moeilijk dus ik wil haar niet met mijn problemen lastig vallen. Mijn moeder kijkt me aan met haar gerimpelde gezicht en zegt:” lieve schat, misschien is het verstandig om even met een specialist te gaan praten over je problemen. Dat lucht ontzettend op.

IK kijk op en zie dat mijn moeder het meent en hoe langer ik erover nadenk hoe verstandiger het mij lijkt. Mam, je bent de beste! Ik ga meteen een afspraak maken met een psycholoog. Weet je toevallig ook wat de beste psycholoog is. Mijn moeder kijkt op en denkt diep na, maar ze weet het niet. Dus pak ik mijn laptop en ga op zoek naar een goede psycholoog. Na een tijdje gezocht te hebben en veel reviews gelezen, kom ik tot het besluit dat de beste psycholoog op het Zuidplein in Amsterdam is. Dan pak ik de telefoon en toets het nummer van de psychologen praktijk in. Er wordt opgenomen door een jonge dame. Ze zegt:” goedemiddag, met psychologen praktijk de Jong. Waar kan ik U mee helpen?’

Dus ik begin mijn verhaal in het kort uit te leggen. Na het hele verhaal vertelt te hebben, vraag ik of ik dus een afspraak kan maken. De jonge vrouw vindt het verhaal erg Heftig en dus maakt ze zo snel mogelijk een afspraak om mij te kunnen helpen.

De afspraak is gezet om morgen 15:10. Dus ik was zeer blij dat mijn verhaal serieus genomen werd en natuurlijk dat ik zo snel een afspraak kon maken. Ik loop terug naar de keuken waar mijn moeder eten staat te maken en vertel dat ik morgen al om 15:10 terecht kan bij een psycholoog. Mijn moeder antwoord erg enthousiast en zegt:” meisje van me, ik weet zeker dat je vanavond geen nachtmerrie hebt. Omdat je weet dat er een oplossing komt”. Dat gevoel heb ik ook mam, het voelt of er een zware last van me schouders valt.

Jelle

Shit, ik heb me verslapen. En dat nog wel onder zo’n koude kut brug.

Het is al verdomme 2 uur, Ik moet op gaan schieten. Dadelijk kom ik nog te laat.

Een half uur later zit ik toch nog redelijk op tijd op de fiets, en race naar het Amsterdam Zuidplein. Ik ben kapot, want ik kon maar niet in slaap komen van de kou onder de brug en alle stemmen in mijn hoofd. Ik ben blij dat ik dadelijk een tijdelijke bevrijding heb van al mijn problemen.

Het is 14:50 als ik op het Amsterdam Zuidplein aankom, op tijd dus.

Ik ga op het bankje onder de boom zitten en wacht tot het 3 uur is.

Ik zie allemaal mensen die naar het WTC gaan en een groep vrolijke mensen die aan het praten zijn aan onder de mooie bomen. Ze zouden eens moeten weten om welke reden ik hier ben. Dan zouden ze me allemaal verbaasd aankijken.

Dan zie ik plots een man aan komen fietsen, hij is helemaal in het zwart gekleed en heeft een muts op. Hij komt naar mij toe en vraagt:” Ben jij Jelle?”

Wanneer hij zijn muts wat verder omhoog zet herken ik hem, maar ik moet even denken wie het is. Dus ik antwoord:” Ja, dat ben ik”. Zodra hij dan knikt weet ik wie het is. Het is mijn vader! Dus ik roep plots:” papa, je leeft nog”. En ik wil hem een knuffel geven, maar mijn vader duwt me weg en vraagt:” wie ben jij, ben jij DE JELLE? Heb jij een broertje met het syndroom van down? Waarop ik antwoord: Ja, dat heb ik zeker. Maar dan zie ik in mijn ooghoek iemand bekends, dus ik draai me om en kijk. Ik schrik me kapot, het is Naomi! Wat moet zij hier?

Naomi

Het is 15:02 als ik het Amsterdam Zuidplein oploop. Ik ben enthousiast om met iemand te gaan praten. Dus ik loop richting psychologen praktijk De Jong als ik plots Jelle zie onder een boom. Hij wordt weggeduwd door een man die helemaal zwart is gekleed. Dus ik loop meteen naar hem toe, maar zodra hij me ziet schrikt hij zich rot.

Hij zegt iets tegen de man, en de man loopt samen met Jelle naar me toe. Ik denk, ik kan wegrennen of ik praat met ze. Ik besluit om met ze te praten en loop door.

Maar zodra ik Jelle zie lijkt het wel of hij gelukkig is. Ik loop door tot we vlak bij elkaar staan en dan zegt Jelle dolgelukkig. Kijk dit is mijn vader! Ik zie hoe gelukkig hij is en dus geef ik meteen een hand aan Jelles vader. Ik vraag:” Hallo, ik ben Naomi de soort ex van Jelle. Wie bent U?”. Waarop de man; bijna even gelukkig als Jelle antwoord:” Hallo schoonheid, ik ben Jacob. Prettig kennis te maken.

Jelle

Nadat Naomi kennis heeft gemaakt met mijn vader, heb ik gevraagd of ze een auto bij had. Ze had inderdaad de auto van haar moeder bij zich. Naomi had meteen gezegd tegen de psycholoog waar ze eigenlijk heen moest dat er iets belangrijks tussen was gekomen. Daarna vroeg ze of ik en mijn vader kennis wilde maken met haar moeder. Dus nu zitten we in de auto naar haar moeder toe. Als we er zijn vraag ik of ze speciale regels hebben zoals schoenen uitdoen bij de deur. Maar dat is gelukkig niet zo. Dus lopen we met z’n drieën naar binnen toe. Naomi’s moeder kijkt raar op dat Naomi nu al terug is, en dan ook nog met 2 mannen. IK en mijn vader maken kennis met Naomi’s moeder. Maar ik had gelijk door dat er iets was tussen de moeder van Naomi en mijn vader. Het was liefde op het eerste gezicht en het ging ook weer goed tussen mij en Naomi. Zo ben ik dus niet verslaafd geraakt maar ben ik vanbinnen weer gelukkig geworden. En dat is het allerfijnste gevoel dat ik ooit heb gehad.