Einde Brainwash

Naomi 

'Dus we gaan gewoon naar binnen, pakken Elise en nemen haar mee terug naar huis?' Vraag Naomi aan haar oom terwijl hij woedend naar buiten loopt en in de auto stapt. 'Dat is wel de planning' antwoord hij als Naomi ook in de auto stapt. 'En....en als dat niet lukt' zegt Naomi tegen haar oom. 'Ik kom niet terug voor je zus mee gaat en op die achterbank daar zit' hij start ondertussen de auto en rijdt aan. Naomi denkt aan Jelle, waarom heeft hij haar dit aan gedaan?  en waarom laat hij niks meer weten. Dan schrikt ze van een toeterende auto, oom Evert was door het rood gereden en de uitwijkende auto toeterde boos. Toen zag ze het, de Ark, de plek die haar alles heeft afgenomen, haar zus, haar vriend. Ze voelde de woede opkomen. 'Ik heb eigenlijk liever dat je in de auto blijft zitten, Naomi, ik beloof dat ik je zus mee terug neem' zegt Evert terwijl hij uit de auto stapt. Naomi heeft wil iets zeggen, maar haar oom was al uitgestapt. Ze ziet haar oom bij de deur met een van de bewoners praten. Dan wordt haar oom ineens woest en duwt de bewoner weg, hij is binnen. Naomi belde de politie. Daarna stapt Naomi ook uit. Ook zij gaat binnen door de deur. Als ze binnen is ziet ze haar oom in het midden van de zaal staat, ze gaat er naast staan. 'kan ik u ergens mee helpen?' komt een van de bewoners vragen. 'Nee, wacht jawel' zegt haar oom met een boze en gemene klank in zijn stem. Voordat Evert nog iets kan zeggen, begint Naomi 'kunt u ons naar Jonathan brengen?'. Ze probeert hem vriendelijk aan te kijken maar veel komt daar niet van terecht. 'Als u moet hem wilt spreken moet u een afspraak maken, hij is momenteel druk bezig'. 'Dat maakt mij een flikker uit! Ik moet nu met spreken' schreeuwt oom Evert. 'Hij moet maar tijd vrij maken'. Ondertussen zijn er heel wat meer mensen bij komen staan. 'Ik zal even met Jonathan gaan praten' zegt de bewoner maar voordat hij zich om kan draaien en richting een deur te lopen ergens achteraan in de zaal pakt oom Evert hem vast. 'ik ga godverdomme geen afspraak maken jij brengt mij nu naar hem toe!'. De uitstraling van de bewoner is ondertussen van een vriendelijke blink naar een geschrokken en zelf bang blink veranderd.  

Elise 

 Elise zit in haar kamer, ze denkt steeds over haar haar besluit. Zou Steven haar ooit kunnen vergeten? En wat zou haar moeder wel niet van haar denken. En Naomi? zou ze haar nog ooit normaal aan kunnen kijken. Maar Jonathan had tegen haar gezegd de eerste stap was haar dierbaren vergeten, ze had nu een nieuwe familie. De Ark was haar huis nu. En om die familie te behouden, moest de Ark gered worden. Ze heeft de goede beslising genomen dat weet ze. Maar zouden Steven haar moeder en vooral Naomi haar ooit kunnen vergeven? Toen hoorde geschreeuw van onderen. Ze kon niet verstaan wat er gezegd werd, maar er was iemand woest. Ze deed voorzichtig de deur open. Toen werd haar gezicht lijkbleek. Ze herkende de stem. Het was de stem waar ze al heel haar leven bang van was. De stem die altijd in haar nachtmerries voorkomt. Het was haar oom, wat deed hij hier? Ze liep rustig de trap af. Toen zag ze ook Jonathan uit zijn kamer komen. Aan zijn gezicht te zien wist hij ook niet wat er aan de hand was. Toen zag ze haar zus staan. Ze keek haar recht in de ogen aan. Elise probeerde woorden uit te brengen maar te kwam geen geluid uit. Toen liepen er tranen over haar wangen.  

Naomi 

Naomi probeerde haar oom rustig te houden. En zorgen dat hij niet geweldadig werd. Maar toen stopte Naomi. Haar gezicht werd spierwit. Daar op de trap recht in de zaal, stond ze. Degene die haar verraden had, die haar verlaten had. En voor wat. Het oogcontact werd verbroken door hard geschreeuw. Het geschreeuw kwam van achter in de zaal. 'Wat is hier aan de hand? wie durft de rust en vrede in de Ark te verstoren?' Iedereen had alles laten vallen en keek nu richting Jonathan. Naomi zag haar oom naar voren lopen en zeggen 'ik kom Elise ophalen'. 'Ze is hier vrijwillig, ze wil hier zijn' zei Jonathan rustig. 'Dat wil ze helemaal niet je hebt haar gehersenspoeld! Je bent gewoon uit op het geld!'. 'Ze heeft ons nodig, omdat jij haar misbruikt heb, jij hebt haar beschadigd en wij helpen daar genezen'. Als Jonathan dit zegt komt Naomi ook in actie. 'Hoe durf je Evert daar van te beschuldigen? wat denk jij.......' voordat ze haar zin kan afmaken valt Jonathan haar in de rede. 'Jou dankbare oom heeft je zus jaren lang misbruikt, hij heeft haar zwanger gemaakt' zegt hij heel rustig. 'En daarna heeft hij het kind dood laten maken'. Dan kijk Naomi naar haar zus 'is dat waar?' En Naomi ziet haar zus in elkaar storten. Dan hoort ze het geluid dat ze nooit zal vergeten. Het geluid van haar zus huilend en schreeuwend van verdriet. Toen ze weer naar haar oom keek was hij Jonathan aan slaan. hij sloeg en sloeg tot Jonathan niks meer deed om zich te beschermen. Toen een paar mensen oom Evert en Jonathan uit elkaar trokken keek ze weer naar Elise. Daar zat ze haar zus, zo kwetsbaar. Naomi liep naar haar toe, en knuffelde haar. Op het zelfde moment kwam de politie binnen gevallen. Naomi probeert haar zus te troosten. Maar ze kan het zelf ook niet meer houden, ook bij Naomi lopen de tranen over haar wangen. De politie had ondertussen oom Evert gepakt en in de boeien geslagen. 'het is over' zei Naomi tegen Elise. 'het is klaar'.