maandag 30 november 2015

Brainwash vervolg

Brainwash vervolg


Jelle

Ik heb Naomi nu al een tijdje niet gezien, zal ik gaan aankloppen? Eigenlijk durf ik zelf niet zo goed, maar wat moet ik dan, ik moet ooit wel over mijn faalangst heen komen. Ik weet dat ik het kan, en toch ook weer niet. Ach ja, ik bel chocolate wel weer op.

Naomi

Ik mis Jelle wel, ik weet niet waar hij rond hangt. Ik zou hem voor alles kunnen vergeven, als hij maar veilig en wel terug zou komen. Kan er iets ergs zijn gebeurd? Een motorongeluk? Nee, ik moet Eric vergeten, waarschijnlijk is hij nog steeds geschokt van wat er gebeurd is en durft niet te komen, vooral door zijn faalangst. Toch kan ik de gedachte van een motorongeluk niet vergeten.

Elise heeft ook heel erg veel meegemaakt, snap nog steeds niet waarom ze niks heeft verteld, nou ja, ergens snap ik het ook wel, toch had ze iets moeten zeggen. Ze schaamde zich ervoor, dat is wel duidelijk.

Elise

Gelukkig is dit nu allemaal voorbij, ik kon er niet meer tegen. Ik zal nooit meer iets kunnen verzwijgen tegen mijn zus. Ze is ook altijd zo behulpzaam geweest, het zou fijn zijn als ze terug bij mama en steven zou willen komen wonen, vooral nu Jelle is verdwenen. Ik denk dat hij niet meer zal terugkomen, dat zal ik maar niet vertellen aan Naomi, het zal haar kapot maken, Ze is al zo verdrietig.

Jelle

Weer een dag voorbij, waarbij ik niet naar Naomi durf toe te stappen. Hoe ga ik chocolate ooit nog terugbetalen eigenlijk? Ik heb geen geld geen baan, helemaal niks. Misschien kan ik mijn baan in de bar nog terug krijgen, of mijn studie afmaken zoals ik eigenlijk zou moeten doen. Chocolate wil mij waarschijnlijk ook niks meer geven voordat ik geld laat zien. Zal ik dus maar weer mijn moeders geld stelen? Nee, zoiets kan ik haar niet meer aandoen.

Elise

Wat zou Jelle nu aan het doen zijn? Het zou me niet verbazen als hij die gekke man heeft gebeld, hoe heette hij ook alweer? Oh ja chocolate of zoiets. Hij moet zich schamen, mijn zus zo verward in de steek laten.

Ik mag hier eigenlijk niks over zeggen, ik ben althans diegene die een sekte boven haar eigen familie heeft verkozen, waar zat ik met mijn hoofd? Ik heb nog steeds slapeloze nachten over dat rare sekte, wat hadden ze me aangedaan om me zo te hersenspoelen.

Naomi

Ik hoop echt dat Jelle terugkomt, Elise geeft me veel steun, en dat waardeer ik, maar het mist iets, iets dat ik alleen bij Jelle voelde. Ik ga zoeken, zoeken naar Jelle, ja, dat is de beste oplossing.

Jelle

Ik ga het vandaag doen! Ik zal naar Naomi stappen, ik zal mijn faalangst overwinnen en eindelijk naar haar toestappen. Haar huis voelt als duizenden kilometers ver, iedere stap voelt alsof ik lood in mijn schoenen heb, toch zet ik door, vandaag zal het me lukken. Ik kan haar huis al zien, mijn hart begint sneller te kloppen en naarmate ik dichterbij kom, blijft het alleen maar sneller te kloppen. Mijn hersenen blijven tegenwerken, maar ik zal niet opgeven, ik heb toch niets meer te verliezen. Ze doet open…

Naomi

“Ben jij dat echt?”, zegt Naomi. “Ik kan mijn ogen niet geloven, ik heb je al zolang niet meer gezien, ik… ik weet niet wat ik moet zeggen”.
Er valt een diepe stilte.

Jelle


Kom op! Zeg toch iets! Vandaag zou het me lukken, Ik ga het niet verkloten. “het spijt me”, zegt Jelle. “wil je me nog 1 kans geven?”

Geen opmerkingen:

Een reactie posten