Evert
De agenten
stellen voor om met een arrestatieteam naar de Ark te gaan om de mensen daar te
bevrijden en Evert vraagt of hij alsjeblieft mee mag om zijn nichtje Elise om
vergiffenis te vragen voor wat hij haar allemaal aangedaan heeft.
De
politiemensen en Evert stappen samen in een geblindeerde politiebus en rijden
zonder sirenes aan naar de Ark. Onderweg spreken ze af hoe ze het aan gaan
pakken. Evert zal als laatste naar binnen gaan. Eerst gaat een team van vijf
politiemensen naar binnen om Jonathan in de boeien te gooien en direct af te voeren
in een politiewagen die om de hoek staat te wachten. Eenmaal bij de Ark
aangekomen is het donker geworden buiten. De gordijnen van de Ark zijn open en
de lampen zijn aan. Je ziet Elise, Jelle en Jonathan met elkaar in gesprek in
de verlichte huiskamer van de Ark. De vijf politieagenten sluipen het busje uit
en stellen zich onopvallend voor de deur op. De twee voorste agenten trappen de
deur in en het hele team rent de gang in om in een ruk door te rennen naar de
huiskamer waar Jonathan op de bank zit. Het gaat allemaal zo snel en onverwacht
dat Jonathan geen schijn van kans heeft en direct op de grond gelegd wordt en
in de boeien wordt geslagen. Dit is het moment voor Evert om te voorschijn te
komen en huilend zijn excuses aan te bieden aan Elise voor wat hij haar
aangedaan heeft. Hij zegt dat hij nu pas doorheeft hoeveel pijn hij haar heeft
gedaan en dat het ook zijn schuld is dat ze nu in een sekte terecht gekomen is.
Elise is helemaal overdonderd, ze zit
nog bij te komen van de politie-inval en nu heeft ze een snikkende oom
tegenover zich. Nog nooit eerder heeft ze haar oom Evert zo gezien.
Jelle
Intussen is
Jelle van de schrik bekomen en vraagt aan Evert of hij weet waar hij Naomi kan
vinden. Door de bekentenis van Evert heeft Jelle de moed gekregen om Naomi te
gaan zoeken om haar te vertellen dat hij heel, heel, heel veel van haar houdt.
Jelle voelt dat hij nu echt zijn kans moet grijpen op geluk. De politie-inval
en alles eromheen doet hem beseffen dat er maar weinig dingen echt belangrijk
zijn in het leven en Naomi is er daar zeker een van.
Naomi is bij
haar moeder en Stefan, haar boer, op de boerderij om bij te komen van alle
ervaringen in de grote stad. Jelle gaat zo snel mogelijk naar haar toe. Na een
lange treinreis en een bustocht van een half uur door allerlei kleine dorpjes
komt hij eindelijk aan bij de boerderij van Stefan, Elise, Naomi en hun moeder.
De zenuwen gieren door zijn lijf als hij de grote oprit oploopt. Na een
wandeltocht van de bushalte naar de veraf gelegen boerderij die eindeloos lijkt
te duren staat hij een tijdje besluiteloos stil bij de voordeur van de
boerderij. Na een tijdje drukt hij toch maar op de deurbel. Het lijkt uren te duren
voordat hij de tussendeur bij de gang open hoort gaan.
Stefan, op
klompen en in groene overall, doet de deur open en vraagt wat hij komt doen.
Vanuit de huiskamer herkent Naomi de stem van Jelle en zo snel als ze kan spoed
ze zich naar de voordeur. Als ze dan echt Jelle ziet staan strekt ze hem naar
binnen en gaat ze direct met hem naar boven, naar haar oude tienerkamertje waar
alles nog is zoals ze het jaren geleden achter gelaten heeft. Ze zijn erg blij
elkaar te zien en vallen elkaar op Naomi’s bed van haar kinderjaren, een mooie
bedstede, in de armen. Snikkend bekend Jelle dat hij zielsveel van haar houdt en
dolgraag bij haar wil horen. Naomi is dolgelukkig met deze openhartige
liefdesverklaring van haar lieve Jelle en knuffelt hem intens om aan te geven
dat ze ook heel veel van hem houdt. Al snel is duidelijk dat ze samen vol
vertrouwen de toekomst te gemoed gaan. Jelle is blij dat hij de stap heeft
durven zetten en trots op zichzelf dat hij, ondanks zijn enorme onzekerheid,
toch de reis naar Naomi heeft durven ondernemen.
Elise
Intussen is
Elise aan het bekomen van de bekentenis van haar oom. Hij heeft zijn
verontschuldigingen aangeboden voor hetgeen hij haar heeft aangedaan, vroeger
op de boerderij…. Natuurlijk is ze heel erg blij met zijn excuses, het doet
haar heel veel dat hij aangeeft nu pas echt aan te voelen dat het vreselijk is
wat hij haar heeft aangedaan. Toch voelt ze nog veel pijn en kan ze hem niet
direct vergeven. Het was te erg, vooral de abortus, om zomaar alles te vergeten……….?
Ook denkt ze nog steeds aan
Rafael, ze kan zich niet voorstellen dat
hij, Rafael, zomaar aan haar leven voorbijgaat. Ze voelt ook sterk de behoefte
om hem een brief te schrijven om hem alles met woorden duidelijk te maken. Daarom
pakt ze als snel pen en papier sen schrijft hem een open en duidelijke brief. Nog
dezelfde avond doet ze deze brief op de post, in de hoop dat haar woorden goed
aankomen.
Rafael
Rafael is na
de inval in de Ark zo geschrokken dat hij zo weer zo snel mogelijk een gewoon
leven op wil bouwen, het liefst ver weg van de stad. Met het geld dat hij
verdient uit de verkoop van zijn bedrijf zou hij dat best kunnen betalen. Hij
kijkt net op Funda naar betaalbare boerderijtjes als de postbode de brief van
Elise door de brievenbus duwt. Na het lezen van de brief belt hij Elise om haar
over zijn plannen te vertellen. Hij vraagt haar of ze met hem mee wil verhuizen
naar een boerderijtje op het platteland. Elise is meteen enthousiast; het is
voor haar veel beter om ergens buiten te wonen dan in de grote stad.
Jaren later
Het is
inmiddels jaren later. Evert is net uit de gevangenis gekomen waar hij een
straf heeft uitgezeten voor het misbruik op zijn nichtje. Hij gaat vrijwilligerswerk
doen in het buitenland. Op de boerderij van zijn broer is hij niet meer welkom.
Stefan en zijn moeder draaien de boerderij samen met Naomi en Jelle. Het gaat
heel goed samen, ze zijn gelukkig met elkaar en Jelle heeft hierdoor meer
zelfvertrouwen gekregen. Omdat de handicap van zijn broertje erfelijk is hebben
Naomi en Jelle besloten om geen kinderen te krijgen. Het broertje van Jelle is
overleden aan een longontsteking. Door zijn overlijden merkte de moeder van
Jelle pas echt hoe weinig aandacht ze altijd aan Jelle gegeven had. Heel
voorzichtig bouwen deze twee weer aan hun relatie. Ze krijgen hierbij hulp van
een psycholoog. Elise en Rafael wonen samen met hun drie kinderen op een
prachtig boerderijtje. Na een therapie van jaren waarin ook een paar gesprekken
met de dader, oom Evert, is Elise helemaal van haar nachtmerries af. Het gebouw
van de Ark wordt nu gebruikt als vluchtelingenopvang. Er zitten vooral jonge
gezinnen in die erg blij zijn dat ze nu een veilige plek hebben.
Evert is
vastbesloten om zijn nichtje Elise uit de sekte te halen en gaat daarom meteen
naar De Ark. Na een lange reis staat hij eindelijk voor de deur maar hoe vaak
hij ook belt of klopt…… er wordt niet opengedaan. Ten einde raad gaat hij naar
de politie en vertelt het hele verhaal. Van zijn nichtjes, de thuissituatie
vroeger, de boerderij, het overlijden van hun vader, Jonathan, de sekte, de
Ark, het geld dat Elise aan de Ark wil geven en….. echt ALLES vertelt hij. De
woorden blijven maar stromen en voor hij het zelf in de gaten heeft vertelt hij
ze ook wat hij zelf Elise aangedaan heeft. Dat hij zichzelf niet in de hand
had, dat hij een hele grote fout heeft gemaakt vroeger en dat hij hier heel,
heel, heel veel spijt van heeft.
De agenten
stellen voor om met een arrestatieteam naar de Ark te gaan om de mensen daar te
bevrijden en Evert vraagt of hij alsjeblieft mee mag om zijn nichtje Elise om
vergiffenis te vragen voor wat hij haar allemaal aangedaan heeft.
De
politiemensen en Evert stappen samen in een geblindeerde politiebus en rijden
zonder sirenes aan naar de Ark. Onderweg spreken ze af hoe ze het aan gaan
pakken. Evert zal als laatste naar binnen gaan. Eerst gaat een team van vijf
politiemensen naar binnen om Jonathan in de boeien te gooien en direct af te voeren
in een politiewagen die om de hoek staat te wachten. Eenmaal bij de Ark
aangekomen is het donker geworden buiten. De gordijnen van de Ark zijn open en
de lampen zijn aan. Je ziet Elise, Jelle en Jonathan met elkaar in gesprek in
de verlichte huiskamer van de Ark. De vijf politieagenten sluipen het busje uit
en stellen zich onopvallend voor de deur op. De twee voorste agenten trappen de
deur in en het hele team rent de gang in om in een ruk door te rennen naar de
huiskamer waar Jonathan op de bank zit. Het gaat allemaal zo snel en onverwacht
dat Jonathan geen schijn van kans heeft en direct op de grond gelegd wordt en
in de boeien wordt geslagen. Dit is het moment voor Evert om te voorschijn te
komen en huilend zijn excuses aan te bieden aan Elise voor wat hij haar
aangedaan heeft. Hij zegt dat hij nu pas doorheeft hoeveel pijn hij haar heeft
gedaan en dat het ook zijn schuld is dat ze nu in een sekte terecht gekomen is.
Elise is helemaal overdonderd, ze zit
nog bij te komen van de politie-inval en nu heeft ze een snikkende oom
tegenover zich. Nog nooit eerder heeft ze haar oom Evert zo gezien.
Intussen is
Jelle van de schrik bekomen en vraagt aan Evert of hij weet waar hij Naomi kan
vinden. Door de bekentenis van Evert heeft Jelle de moed gekregen om Naomi te
gaan zoeken om haar te vertellen dat hij heel, heel, heel veel van haar houdt.
Jelle voelt dat hij nu echt zijn kans moet grijpen op geluk. De politie-inval
en alles eromheen doet hem beseffen dat er maar weinig dingen echt belangrijk
zijn in het leven en Naomi is er daar zeker een van.
Naomi is bij
haar moeder en Stefan, haar boer, op de boerderij om bij te komen van alle
ervaringen in de grote stad. Jelle gaat zo snel mogelijk naar haar toe. Na een
lange treinreis en een bustocht van een half uur door allerlei kleine dorpjes
komt hij eindelijk aan bij de boerderij van Stefan, Elise, Naomi en hun moeder.
De zenuwen gieren door zijn lijf als hij de grote oprit oploopt. Na een
wandeltocht van de bushalte naar de veraf gelegen boerderij die eindeloos lijkt
te duren staat hij een tijdje besluiteloos stil bij de voordeur van de
boerderij. Na een tijdje drukt hij toch maar op de deurbel. Het lijkt uren te duren
voordat hij de tussendeur bij de gang open hoort gaan.
Stefan, op
klompen en in groene overall, doet de deur open en vraagt wat hij komt doen.
Vanuit de huiskamer herkent Naomi de stem van Jelle en zo snel als ze kan spoed
ze zich naar de voordeur. Als ze dan echt Jelle ziet staan strekt ze hem naar
binnen en gaat ze direct met hem naar boven, naar haar oude tienerkamertje waar
alles nog is zoals ze het jaren geleden achter gelaten heeft. Ze zijn erg blij
elkaar te zien en vallen elkaar op Naomi’s bed van haar kinderjaren, een mooie
bedstede, in de armen. Snikkend bekend Jelle dat hij zielsveel van haar houdt en
dolgraag bij haar wil horen. Naomi is dolgelukkig met deze openhartige
liefdesverklaring van haar lieve Jelle en knuffelt hem intens om aan te geven
dat ze ook heel veel van hem houdt. Al snel is duidelijk dat ze samen vol
vertrouwen de toekomst te gemoed gaan. Jelle is blij dat hij de stap heeft
durven zetten en trots op zichzelf dat hij, ondanks zijn enorme onzekerheid,
toch de reis naar Naomi heeft durven ondernemen.
Intussen is
Elise aan het bekomen van de bekentenis van haar oom. Hij heeft zijn
verontschuldigingen aangeboden voor hetgeen hij haar heeft aangedaan, vroeger
op de boerderij…. Natuurlijk is ze heel erg blij met zijn excuses, het doet
haar heel veel dat hij aangeeft nu pas echt aan te voelen dat het vreselijk is
wat hij haar heeft aangedaan. Toch voelt ze nog veel pijn en kan ze hem niet
direct vergeven. Het was te erg, vooral de abortus, om zomaar alles te vergeten……….?
Ook denkt ze nog steeds aan
Rafael, ze kan zich niet voorstellen dat
hij, Rafael, zomaar aan haar leven voorbijgaat. Ze voelt ook sterk de behoefte
om hem een brief te schrijven om hem alles met woorden duidelijk te maken. Daarom
pakt ze als snel pen en papier sen schrijft hem een open en duidelijke brief. Nog
dezelfde avond doet ze deze brief op de post, in de hoop dat haar woorden goed
aankomen.
Rafael is na
de inval in de Ark zo geschrokken dat hij zo weer zo snel mogelijk een gewoon
leven op wil bouwen, het liefst ver weg van de stad. Met het geld dat hij
verdient uit de verkoop van zijn bedrijf zou hij dat best kunnen betalen. Hij
kijkt net op Funda naar betaalbare boerderijtjes als de postbode de brief van
Elise door de brievenbus duwt. Na het lezen van de brief belt hij Elise om haar
over zijn plannen te vertellen. Hij vraagt haar of ze met hem mee wil verhuizen
naar een boerderijtje op het platteland. Elise is meteen enthousiast; het is
voor haar veel beter om ergens buiten te wonen dan in de grote stad.
Het is
inmiddels jaren later. Evert is net uit de gevangenis gekomen waar hij een
straf heeft uitgezeten voor het misbruik op zijn nichtje. Hij gaat vrijwilligerswerk
doen in het buitenland. Op de boerderij van zijn broer is hij niet meer welkom.
Stefan en zijn moeder draaien de boerderij samen met Naomi en Jelle. Het gaat
heel goed samen, ze zijn gelukkig met elkaar en Jelle heeft hierdoor meer
zelfvertrouwen gekregen. Omdat de handicap van zijn broertje erfelijk is hebben
Naomi en Jelle besloten om geen kinderen te krijgen. Het broertje van Jelle is
overleden aan een longontsteking. Door zijn overlijden merkte de moeder van
Jelle pas echt hoe weinig aandacht ze altijd aan Jelle gegeven had. Heel
voorzichtig bouwen deze twee weer aan hun relatie. Ze krijgen hierbij hulp van
een psycholoog. Elise en Rafael wonen samen met hun drie kinderen op een
prachtig boerderijtje. Na een therapie van jaren waarin ook een paar gesprekken
met de dader, oom Evert, is Elise helemaal van haar nachtmerries af. Het gebouw
van de Ark wordt nu gebruikt als vluchtelingenopvang. Er zitten vooral jonge
gezinnen in die erg blij zijn dat ze nu een veilige plek hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten