Vervolg einde "Brainwash"
Jelle
Jelle wil naar Naomi toe zodra ze de deur uitloopt, hij bedenkt zich van tevoren nog wat hij moet zeggen. Zal hij vragen hoe het met haar gaat? Ja, daarna zal het gesprek vanzelf wel verder gaan. Hij loopt naar haar toe en vraagt het, Naomi zegt dat het sinds het incident alleen maar slechter gaat. "Mijn zus is weg, ze wilde na de therapiesessies een nieuw begin maken aan haar leven, ze is naar België verhuisd, Steven is de enige op de boerderij omdat mijn moeder nu in de stad werkt zodat we de boerderij kunnen houden, en ik ben er ook niet bepaald beter door geworden." Jelle weet niet wat hij moet zeggen, er is een lange stilte in het pasbeginnende gesprek, dan vraagt Naomi hoe het met hem gaat. "Met mij gaat het ook slecht, ik was na Jonathans dood bij m'n broer ingetrokken, maar na 2 maanden had ik het gevoel dat ik niet meer welkom was, dus ben ik vandaag weggegaan, en hier ben ik." Naomi vraagt waar hij dan vannacht blijft slapen. "Ik weet het niet." Jelle kijkt naar de grond, hij weet niet wat hij moet zeggen. "Als je vanavond nog niets weet mag je hier wel de nacht doorbrengen." "Oké" zegt Jelle, hij twijfelt of hij het ook nog echt zal doen. Dan zegt Naomi opeens: "Of nog beter, we gaan vanavond iets drinken, zoals we eerst altijd deden, voordat..." Ze valt stil. "Voordat het allemaal gebeurde." Maakt ze af. "En daarna kan je wel bij mij blijven slapen als je wil." Zegt ze. Jelle begint ineens te twijfelen, kan hij dit wel doen na wat er allemaal is gebeurd? "Ik weet het niet." Zegt Jelle zachtjes. Naomi staat er op, ze zegt dat hij op de bank kan blijven slapen tot hij een eigen plek heeft gevonden. "Vooruit." Zegt Jelle. "Mooi, ik moet gaan, ik heb een afspraak bij de dokter." "Waarvoor?" Vraagt Jelle. "Sinds het hele gebeuren en daarna heb ik slaapproblemen, als je wilt kan je alvast naar binnen, maak jezelf comfortabel, ik zie je zo wel." Jelle knikt.
Een paar uur later komt Naomi terug. "Hoe ging het?" Vraagt jelle. "Goed, ik heb een recept voor slaappillen gekregen, ik hoop dat het gaat helpen." Antwoord Naomi. "Fijn, ik hoop dat het gaat helpen." Zegt Jelle hoopvol.
Het is inmiddels een paar uur later. "Zullen we ergens iets gaan drinken?" Vraagt Naomi. Het is al half tien. Nog geen twintig minuten later komen ze aan bij een café. Naomi en Jelle gaan zitten, ze praten de hele avond over hoe hun leven zonder elkaar is veranderd. Ze komen erachter dat het zonder elkaar alleen maar slechter is gegaan. Met ieder woord dat ze tegen elkaar zeggen beginnen ze steeds meer verliefd te worden. Jelle en Naomi realiseren zich beiden hoe fijn ze het samen hadden. Het is inmiddels al twaal uur 's nachts.
"Zullen we naar huis gaan?" Vraagt Naomi. "Oké." Antwoord Jelle. Ze komen bij het huis aan en ze zijn half dronken. Naomi zegt: "Je hoeft niet op de bank te liggen, kom maar mee naar boven." De volgende ochtend worden ze samen wakker, het lijkt weer precies zoals vroeger. Jelle wordt als eerste wakker, kort daarna wordt Naomi ook wakker. Jelle streelt haar door haar haren. "Ik heb je gemist." Zegt hij.
Het is nu 12 uur 's middags. "Wil je hier soms blijven wonen?" Vraagt Naomi. "Ik weet dat het een grote vraag is na één dag met elkaar, maar ik ben hier toch alleen, en het huis is zo stil zonder Elise..." Jelle weet niet wat hij moet zeggen, hij wil het wel, maar de vraag maakt zo'n indruk op hem dat hij sprakeloos is. Wat als hij het doet, hij is en nietsnut, hij heeft geen werk, geen diploma, niks. "Ik moet er over nadenken..." Zegt Jelle na een lange stilte. "Zullen we nu iets anders doen?"
Naomi knikt. Een paar uur later zitten ze samen op de bank tv te kijken, Jelle heeft diep nagedacht over wat Naomi vroeg aan hem. "Naomi, ik wil het doen." Naomi moet eerst nadenken en begrijpt dan waarover hij het heeft, ze kijkt opgelucht. "Dankje, Jelle." Zegt ze. En ze geeft hem een kus.
Een paar jaar later:
Jelle en Naomi wonen nog steeds in hetzelfde huis, jelle heeft zijn leven gebeterd; hij heeft de havo afgerond en is bezig met een bachelor opleiding. Hij werkt ondertussen ook weer bij de makelaar waar hij helpt huizen te verkopen.
Het is een mooi einde, heel anders dan het boek. Het einde past ook wel goed bij het verhaal omdat alles weer een beetje terug veranderd naar het begin. Hoe het eerst was. Helemaal verliefd en zo. En dat Bram het stukje van de bar laat terug komen is heel goed. Want dit is min of meer de plek waar het allemaal gebeurde. Wel vind ik het einde een beetje kort door de bocht. Zo van: “Ja Jelle havo afgerond en werkt makelaar. Het gaat allemaal goed nu”. Dat had van mij iets uitgebreider verteld mogen worden. Dan was het een bijna perfect einde geweest!
BeantwoordenVerwijderenReactie van Dennis van de Goor.