Brainwash Vervolg

                                                                    Naomi
Het is zondag morgen, midden lente en er zijn bijna geen mensen buiten. Die slapen zeker nog. Met een vrolijk humeur en oortjes in, zingt ze luid mee met haar nummer. Het stoplicht staat op rood en ze wacht. Achter haar hoort ze Jelle roepen.
'Naomi wacht even!'
'Wat moet je nou weer.' Snauwt Naomi. Het stoplicht staat al op groen, maar daar let ze niet op.
'Ik weet dat ik je het had moeten vertellen, maar ik voelde me een sukkel.'
'Daar had je eerder over na moeten denken, voordat je achter Elise stond.'
Snel loopt Naomi door het rood om maar van hem af te zijn, maar net op dat moment komt er een auto keihard aanrijden en ziet Naomi niet.
'Naomi kijk uit!' Zo snel als hij kan rent hij naar Naomi en trekt haar op tijd weg voor de auto.
'Dat scheelde weinig zeg.' Zegt Jelle. 'Let de volgende keer wat beter op, wil je.'
Stoeiend probeert Naomi zich uit zijn greep te wurmen, maar tevergeefs.
'Laat me los sukkel, ik had die auto best wel zelf gezien.'
'Wees blij dat ik je geholpen heb, ik had je ook gewoon niet kunnen helpen, ondankbare...'
Net op dat moment heeft Naomi zich los gewurmd en geeft Jelle keiharde een klap in zijn gezicht.
'Helpen? Jij en helpen? Wat bezielt jou! Toen ik vroeg of je Elise uit die.. uit die Ark wilde halen, wat deed je toen?' Naomi begint hysterisch met haar handen te zwaaien.
'Nou ik probeerde Elise......' Meteen onderbreekt Naomi hem. 'Wat jij deed was niet proberen, nee, dat was verkloten. Dat is wat jij hebt gedaan!
'Naomi luister nou toch eens naar mij.' Jelle legt een hand op haar schouder. 'Ik weet dat je van streek bent. Ik zal het helemaal proberen goed te maken. Ik beloof het je.' Hij zegt het op zo'n warme toon waardoor Naomi langzaam kalmeert en Jelle geeft haar een knuffel.
'Het is goed zo huil maar schat.'
Zachtjes begint ze te huilen, waarom reageerde ze zo heftig op hem?
Samen lopen ze de stad in, daar ziet Jelle een Italiaanse ijskraam. 'Wil je een ijsje? Ter goedmaking.'
'Je weet dat ik een zwakte heb voor ijs. Nou, oké maar denk maar niet dat het meteen opgelost is hè.' Zegt Naomi op een plagerige toon.
'Goedemorgen allebei, jullie zijn vroeg op.' Zegt de ijscovrouw. Het is een mollige vrouw, geschat rond de veertig, met een schort om met een ijsje erop. 'Da's toch zonde om op zo'n mooie dag de hele tijd in je luie bed te rotten.' Zegt Jelle. 'In die tijd kan je gewoon een ijsje kopen bij de ijskraam.' Naomi en de vrouw beginnen te lachen. 'Daar heb je gelijk in knul, wat zal het zijn?' 'Doe voor mij maar vanille, 2 bolletjes alstublieft.' Zegt Jelle. 'Ik zou graag één bolletje chocolade en...' Ze kijkt in de vitrine. Wat zijn er toch veel smaken; kokos, perzik, kersen merengue en nog tig smaken meer. 'En een bolletje kaneel.' Vervolgt Naomi. Na een minuutje krijgen ze hun ijsje. 'Nog een fijne dag mevrouw.' Zegt Naomi terwijl ze aan haar ijsje likt. De vrouw zwaait hen nog na. Samen gaan ze op een terrasje zitten en na een lange tijd gekletst en gelachen te hebben, krijgt ze weer moed in hun relatie en zou het opnieuw willen proberen. 'Wat nou als we het opnieuw proberen? Ik zal mijn best doen niet de hele tijd op je te letten, oké?' Vraagt Naomi op een lieve toon. 'Oh echt? Natuurlijk wil ik het opnieuw proberen en ik beloof nooit meer drugs te gaan gebruiken.' Ze springt bijna op Jelle. Zijn hele gezicht zit helemaal onder de lippenstift. 'Je bent lief, Jel.' 'Jij ook, Omi.' Ze kijkt hem aan, misschien moeten we het nog een keertje proberen. Maar hoe? Het kan zijn dat Jelle weer terug valt en weer drugs gaat gebruiken, dat wil ze absoluut niet hebben. Even dwaalt ze weg.  'Hé liefje, waar denk je aan?' Naomi komt weer terug op aarde. 'Oh niks hoor. Maar zullen we naar huis gaan? Het is al bijna 12 uur en ik heb nog huiswerk voor school.' Met Jelle fietsend en Naomi achterop, gaan ze richting Naomi's huis.

                                                                  
                                                                   Jelle
Yes! Naomi is boodschappen doen, dus genoeg tijd voor hem om Chocolate te bellen. Hij pakt zijn telefoon en belt hem op. 'Hé gast, wat duurde het lang totdat je weer spul wilde kopen.' Zegt Chocolate. 'Ja sorry man, ik kan je niet bellen als mijn vriendin er is. Dat weet je toch wel.' Jelle hoort iets buiten, shit is Naomi er nu al? 'Wacht ff Chocolate.'  Jelle loopt richting de achterdeur, maar het blijkt de kat van de buren te zijn. 'Rot op stom beest! Blijf uit de tuin, straks kak je alles vol.' Hij gooit een bal en de kat schrikt weg. 'Sorry, ik dacht dat Naomi thuiskwam.' 'Geeft niets. Maar waar waren we?' 'Ja, ik wilde graag 5 gram van dat spul willen, je weet wel wat ik bedoel hè?' 'Ja, wiet. Wanneer wil je het hebben?' Uhmm.. Ik kom het vanavond wel bij de brug ophalen.' Hij kijkt op de klok die half  7 aangeeft. 'Kan je het over een uurtje brengen?' 'Ja, is prima. Dan zie ik je bij de brug.' 'Bedankt, tot zo ouwe.'
Ooh waar ben ik toch in beland, denkt Jelle. Als Naomi erachter komt dat ik weer bezig ben, dan ben ik nog lang niet jarig. Ik kan er gewoon niets aan doen en 3 maanden terug toen het weer aan ging, kwam die drang naar drugs weer terug. Stomkop, klootzak, lul! Rustig aan Jelle. Rustig. Heel langzaam wordt hij rustig en gaat op de bank zitten. De deur gaat open en Naomi komt binnen. 'Joehoe liefje, ben weer thuis.' Liefje? Ze zou eens moeten weten. 'Hey schat, wat gaan we eten?'
Jelle springt van de bank en helpt Naomi mee met spullen uitpakken. 'Ik heb maar gepakt wat er in de aanbieding was hoor, dus: Aardappelpuree met tofoe en spinazie. Lekker toch!' 'Ja. Super lekker. Vooral die tofoe, heerlijk.' 'Oh doe niet zo sarcastisch, Jel' Ze geeft hem een speelse duw. 'Trouwens Omi, ik ben na het eten even weg. Moet een boek terugbrengen aan een vriend.' 'Ja hoor prima, ik begin alvast met koken. Wie is die vriend eigenlijk?' Jelle krabt achter zijn oor en antwoordt: 'uhh.. Ik heb hem ontmoet bij mijn bar baantje of zo.'
'Ik heb hem nog nooit ontmoet, of wel?' 'Nee uh.. Hij is gewoon iemand uh.. Is het eten al bijna klaar?' 'Ja, alleen nog de tofoe aanbakken en dan zijn we klaar.' Zegt Naomi. Gelukkig ze heeft niks door. 'Kan jij alvast de tafel dekken? Dan kunnen we snel eten.' 'Met of zonder tafelkleed?.' 'Doe maar met.' Terwijl ze aan het eten zijn, gaat de telefoon. Please, laat het niet Chocolate zijn. Naomi staat op om de telefoon te pakken. 'Jelle, je vriend belt, hij vraagt waar je blijft.' Zo snel als hij kan, rent Jelle Naomi's kant op en grijpt de telefoon uit haar hand. 'Ik ga even naar de wc.'
'Met de telefoon?'
'Ja'
'Oké, als jij dat fijn vindt.'
Naomi gaat weer verder met eten en Jelle loopt de trap op naar boven. 'Hé, wat heb ik je nou gezegd over het bellen naar de huistelefoon!' 'Doe 's ff normaal ouwe, ik sta al een half uur op je te wachten. Waar blijf je man?' 'Ik was de tijd helemaal vergeten, Ik kom er gelijk aan.' Jelle pakt zijn jas, geeft Naomi een kus op haar wang en racet weg op zijn fiets. Helemaal uitgeput komt hij bij de brug aan. 'Jelle, als we half  8 af hebben gesproken, kom je gewoon om half 8! Ik sta hier verdomme al een uur in de kou te wachten.' Jelle voelt zich niet op zijn gemak en pakt zijn geld erbij. 'Hier gast, 25 euro, meer heb ik niet.' Hij geeft Chocolate zijn geld en pakt de wiet aan. 'Hè? Wat is dit? We hadden veertig euro afgesproken.' Chocolate pakt Jelle bij zijn kraag en duwt hem tegen de brug aan. 'Au, doe 's normaal man. De volgende keer krijg je extra geld, ik heb nu ff niks.' Chocolate laat Jelle los en geeft nog een stomp op zijn oog, waardoor Jelle op de grond valt. 'Jezus, wat bezielt jou?' Hij grijpt naar de plek op zijn hoofd waar hij net is gevallen. 'En de volgende keer wil ik het dubbele. Anders..' Chocolate haalt zijn vingers langs zijn nek, alsof hij een mes vast heeft. Hij spuugt nog op Jelle en fietst dan weg. Jelle blijft alleen in het donker op de koude vieze grond met het zakje wiet in zijn handen. Een paar uur lang blijft hij liggen en denkt na over wat er net gebeurd is. 'Shit' en hij rijdt snel naar huis. Het is al inmiddels half 2 geweest. Als Jelle de voordeur langzaam openmaakt, is het donker in de kamer. Gelukkig, Naomi ligt al te slapen. Nog snel boterham met hagelslag en loopt naar de bank. Eindelijk even zitten. Met een plof  valt hij op de bank, zet de tv aan en eet zijn boterham op. Het pakketje ligt nog op de tafel. Oh shit, die moet nog opgeruimd worden voordat Naomi het ziet. Helemaal achterin zijn tas stopt hij het zakje wiet. Daar komt Naomi vast nooit achter. Één portie haalt hij eruit. Opeens begint zijn oog te kloppen. 'Jezus, mijn oog.' Jelle loopt naar de keuken en kijkt in de spiegel. Het ziet er niet uit! Helemaal rood van het bloed. Als Naomi er maar niks over gaat vragen. Rookt hij buiten een jointje. Dan zet hij de tv uit en loopt met lamme benen naar boven. Het is gelukkig donker in de slaapkamer 'Wat ben jij lang weg gebleven. Hoe was het?' Vraagt Naomi slaperig. Jelle gaat naast Naomi in bed liggen. 'Ik heb nog even met hem wat gedronken. Ga nu maar slapen liefje, het is al 3 uur.'                                                                 
                                                                     Naomi
Terwijl Naomi bezig is met het opruimen van de woonkamer, is Jelle al vertrokken om hun eten te kopen. Met een kater begint ze met stofzuigen. Waarom moest die fles wijn nou helemaal op? Nu is er die barstende koppijn! Jelle bleef gisteren wel erg lang weg. Ik kan niet geloven dat hij van 8 tot half 2 wat heeft "gedronken". Er moet wat zijn gebeurd. Ook was hij veel stiller dan normaal, er móét iets gebeurd zijn. Maar wat? Ze gaat weer verder met stofzuigen, nadat ze een aspirientje heeft genomen. 'Hey Naomi, ben er weer!' Schreeuwt Jelle door het hele huis. 'Kan je wat zachter doen, ik heb barstende koppijn.' Zegt Naomi zacht. Jelle zet de stofzuiger uit, zet de tas met boodschappen op tafel en trekt haar mee op de bank. 'Wat is er liefje?' Hij geeft haar een kusje op haar voorhoofd. 'Ja, dat kan ik beter aan jou vragen!' Snel springt Naomi van de bank en kijkt Jelle vurig aan. 'Nou zeg op, waar was je gisteren?'
'Schat waar heb je het over?'
'Doe niet zo onnozel.'
'Ik was dat boek wegbrengen en ben wat gaan drinken. Ik heb je het toch al verteld?'
'Tot half 2 ga je wat "drinken"?'
'Ja, is dat zo raar?'
'Alsjeblieft Jelle, vertel het me. Ik word echt niet boos, ook al was je de bank beroven. Ik word echt niet boos op je.' Naomi gaat weer zitten en geeft hem een knuffel. 'Oké Naomi, je moet echt niet boos worden. Beloof het me.' Dan zegt ze serieus: 'Ik, Naomi, beloof dat ik niet boos zal worden.' Jelle zucht. 'Hier komt het. Ik was gisteravond inderdaad geen boek wegbrengen, ook was dat drinken gelogen. Sorry, Naomi het was echt niet mijn bedoeling.' Zachtjes begint hij te snikken. 'Wat was er dan? Alsjeblieft, ga verder Jelle.' 'Ik ben....Ik ben weer aan de drugs.' Jelle ziet het verdriet in Naomi's ogen, zelfs een beetje teleurstelling. 'Hoelang al?' 'Een paar dagen.' Antwoordt Jelle. 'En dat blauwe oog?' 'Geslagen. Door Chocolate.' 'En die Chocolate is...' 'Mijn dealer. Ooh, ik voel me nu zo'n sukkel. ik kan er echt niets aan doen Naomi, echt niet!' 'Het is al goed. Het is al goed.' Allebei zijn ze stil, voor zich uit kijkend. 'Wil je wat eten?' Vraagt Naomi. 'Nee, ik heb geen honger.' 'Weet jij waar die Chocolate woont?' Vraagt ze dan.
'Ja, maar daar mag ik niet komen.'
'Wat nou, ik zeg maar wat hoor, wat nou als we de politie doorgeven waar haar woont. Dan wordt hij vast en zeker opgepakt. Of heb jij daar bezwaar tegen?'
'Je weet dat hij erg gevaarlijk is en dat hij zijn mannetjes heeft.'
'Ja, maar ik wil niet dat jij weer verslaafd wordt. En het is beter voor de andere mensen die verslaafd zijn. Doe het voor mij, Please?' Naomi kijkt hem met haar liefste blik aan. 'Oké, is goed. ik doe het ook voor mezelf.' Hij pakt zijn telefoon en belt de politie. 'Natuurlijk doe je het ook voor jezelf, schat.'
 
                                                                        Jelle 
'Met politie Noord-Holland. Waar kan ik u van dienst zijn?' Het is een warme lage stem, een man geschat rond de veertig.
'Hallo, met Jelle.'
 Dag Jelle, wat is uw probleem?'
'Ik wil graag een adres doorgeven. Waar drugs gehouden wordt.' Jelle is erg gespannen en zou het liefst meteen ophouden en wegkruipen in een hoekje.
'Bent u hier zeker van? Grapjassen worden streng aangepakt.'
'Ik ben honderd procent zeker van mijn zaak.' En hij geeft het adres door.
'Ik geef het snel door en hoop dat we er vandaag nog een kijkje kunnen geven. Bedankt en nog een fijne dag!' Pfieuw, dat is eindelijk voorbij. Naomi heeft het hele gesprek achter Jelle gestaan. 'Ik ben super trots op je.' Ze geeft hem vanachter een knuffel. 'Echt heel erg trots.' 'Ik kon het niet zonder jouw hulp Naomi.'
Diezelfde avond zijn ze het nieuws aan het kijken. "Goedenavond dames en heren. Vandaag is er een jongen opgepakt, wegens het dealen van drugs." 'Hé Jel, is dat Chocolate?' 'Ja dat is hem. Vieze klootzak!' 'Doe rustig, hij zit nu achter slot en grendel. Hij doet je niks meer.' Jelle wordt al wat rustiger. 'Daar heb je gelijk in.' "Hij krijgt een gevangenisstraf van 5 jaar, want er is ook gebleken dat hij mensen  heeft bedreigd, bestolen en geslagen." 'Zo, dan kunnen we eindelijk rustig verdergaan.' zegt Naomi. 'Wie wil er een ijsje?'

Het verhaal is verder gegaan van toen Jelle bijna niet meer tegen Naomi sprak. Elise zit al in de Ark. Jelle probeerde Elise uit de Ark te halen, maar hij vond de Ark steeds interessanter worden.