zaterdag 28 november 2015

nieuw eind brainwash

Jelle
Jelle is op weg naar zijn neef in Rotterdam. Maar eenmaal daar aangekomen is er niemand thuis. Hij besluit naar het centraal station te gaan. Daar treft hij ineens Elise, hij is even geschrokken en rent snel weg, maar Elise heeft hem gezien en rent erachteraan. Hij dacht dat hij ze nooit meer zou zien na alles, dat heeft hij dus mooi mis! Elise is te snel en haalt hem in, Jelle weet niet wat te doen en probeert weg te komen. Dit kan hij er echt niet bij hebben. Eerst dat hele sekte gedoe, daarna die terugval en nu dit weer! Hij springt snel een trein in en gaat zitten. Even rust, denk niet aan wat er net gebeurde, gewoon even rustig doen. Eenmaal tot rust gekomen, komt hij erachter dat hij in de trein naar Amsterdam zit. Shit! Dadelijk komt hij Naomi ook nog tegen, dat kan hij er al helemaal niet bij hebben. Snel stapt hij bij het eerst volgende station uit en neemt een trein terug naar Rotterdam. Daar zal ze waarschijnlijk niet meer zijn. In de trein belt hij Chocolate, hij heeft zich weer laten verleiden, zie je wel wat is hij toch ook een loser. Hij is ook weer blut, dus zoekt hij onderdak bij zijn neef. Als de telefoon over gaat hangt hij toch maar weer snel op.
Hij klopt aan de deur, dit keer wordt er wel open gedaan. Maar dit is niet zijn neef! De man vertelt hem dat zijn neef weg is en het huis verkocht heeft. Waar zou hij heen zijn vraagt Jelle zich af. Nou, dan maar weer terug naar het station. Onderweg bedenkt hij zich en fietst meteen door naar de haven. Misschien is er nog werk, je kunt altijd proberen. Maar helaas niks beschikbaar, zelfs niet iets klein voor een lagere prijs. Geld heeft hij nauwelijks en Chocolate wil ook niks meer geven als hij niet betaalt. Dus besluit hij maar te overnachten bij centraal station. Hij ziet nog wel hoe het loopt, hij kan maar beter naar zijn neef op zoek gaan. Dat gaat hij doen, zijn neef helpt hem wel uit deze puinhoop.


Elise

Elise is in Rotterdam, gewoon eventjes weg, eventjes rust. Ze wil net de trein op het centraal station instappen aan het eind van de dag, als ze Jelle ineens ziet. Ze roept zijn naam maar hij rent ineens weg. Vreemd denkt Elise en rent erachteraan. Ze haalt hem in en wil hem stoppen, als hij ineens de andere richting in rent. Helemaal uitgeput gaat ze dan uiteindelijk maar op een bankje zitten. Wat gebeurde er net? Ze snapt er niks van. Waarom zou hij wegrennen? Ze kan het niet verzinnen. Al snel wijken haar gedachten af naar oom Evert. Hij zit eindelijk vast. Nadat het hele verhaal was uitgekomen, werd oom Evert opgepakt en ging naar de gevangenis. De hele familie snapte er niks van, hoe kon hij dit gedaan hebben. Langzaamaan had ze weer contact met haar familie opgebouwd en haar excuses aangeboden. Ze snapte het allemaal wel en waren heel begripvol. Ze had net alles weer op een rijtje, en dacht er ook nog over om oom Evert te gaan bezoeken een keer. Voor tante Anna natuurlijk maar zelf wilde ze ook wel graag antwoorden. Tante Anna was er kapot van, het feest zat er aan te komen en dan gebeurde dit ineens! Ook Elise’s moeder vond het verschrikkelijk en zag zichzelf als schuldige. Ze had het moeten merken en zien. Ook Naomi was er kapot van en vond dat ze het door had moeten hebben. Elise voelde zich nu veel beter, ze ging praten met een psycholoog, had weer een goede band met haar familie, en kon weer naar haar werk. Op haar werk kon ze gewoon haar gang weer gaan. Annemiek deed nog steeds vervelend, maar nu kon ze het hebben. Als ze met Arnold samen moest werken, was dat geen probleem meer. Het ging steeds een beetje beter, nu was ze wel klaar om een gesprek met oom Evert aan te gaan. De afspraak was al gemaakt. Morgen is de dag. Elise is wel een beetje nerveus, maar er kan niks gebeuren. Het gesprek is met bewakers van de gevangenis erbij, dus al zou hij willen, er kan niks gebeuren.

Naomi

Naomi is thuis, sinds ze bij Elise is gaan wonen, is er een hoop gebeurd. Nadat oom Evert in de gevangenis zat, en de sekte was opgepakt, is Jelle gevlucht. Nog steeds heeft ze niks van hem gehoord. Vandaag doet je precies hetzelfde als elke dag. Wachten op een excuus van Jelle, hopen dat hij terug komt, dat ze weer samen zijn, of op zijn minst een berichtje dat hij oké is. Maar elke dag is het precies hetzelfde: ze hoort helemaal niets van hem. Na een half uur staat ze toch maar op uit de stoel waar ze al 2 uur heeft zitten staren naar haar telefoon. Vandaag hoor ik waarschijnlijk weer niks, denkt ze. Ze loopt naar de keuken en maakt een tosti voor zichzelf. Opeens moet ze aan Eric denken en begint te huilen. Hij zou mij dit nooit aandoen! Wat is Jelle ook een klootzak! Dat wil ze zo graag schreeuwen, maar er komt geen geluid uit haar mond. Het is weekend en ze heeft beloofd dat ze naar haar moeder zou gaan op de boerderij, maar zin heeft ze er niet in. Wat hebben ze een geluk gehad dat de boerderij niet failliet ging en de sekte nog maar net op tijd was ontmaskerd. Als ze bij de boerderij is, komt haar moeder haar al tegemoet lopen en geeft Naomi een knuffel. Ze gaan samen naar binnen en drinken eerst wat. Daarna gaat Naomi naar haar oude kamer en kijkt rond. Niets bijzonders, nog steeds is er niks verandert. Maar waarom voelt ze zich dan zo naar op deze plek? Ze besluit er niet over na te denken en loopt maar weer naar beneden. Als ze beneden komt ziet ze tante Anna. Na alles wat er gebeurd is, is ze graag hier. Op haar eigen boerderij zijn er nu te veel herinneringen waar ze niet aan wil denken. Ze gaan morgen naar Oom Evert toe, voor het eerst sinds hij vast zit. Naomi is een beetje nerveus voor wat er komen gaat, maar haar moeder zegt dat ze zich geen zorgen hoeft te maken. Met de hele familie naar oom Evert toe. Ze kijkt het gaat en ziet dan wel weer verder, daar houdt ze zich aan vast. Zo kijkt de hele familie uit naar morgen.














2 opmerkingen:

  1. Dit einde van het boek ‘Brainwash’ is goed geschreven en is alles toch weer goed gekomen. Behalve dan met Naomi en Jelle. Ik vond het begin erg speciaal geschreven, omdat één gebeurtenis vanuit twee perspectieven geschreven is. Nu weet je hoe twee personen over een bepaalde situatie denken. Wat ook prettig is dat Demi bijna alle personages uit het boek nog even benoemd had en wat er op de achtergrond gebeurd was nog even had herhaald. Dus de problemen met de Ark en de boerderij. Ik heb maar één opmerking. Ik vind het persoonlijk erg vervelend als een persoon iets zegt of denkt, dat de zin dan bijna altijd met persoonlijke voornaamwoorden beginnen. Of met namen van personen. Maar dat was het enige wat ik als tip heb voor Demi. Voor de rest was het goed en duidelijk geschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het geschreven deel van Demi goed geschreven. Er komen dingen uit het verleden terug, zoals de arrestatie van oom Evert, in de tegenwoordige tijd. Het begin is origineel, omdat men dit uit 2 perspectieven bekijkt. Ze geeft details over gevoelens en gebeurtenissen waardoor je dieper in het verhaal komt. Alles is goed gekomen met de familie. En ondanks de daden van oom Evert gaan ze toch bij hem op bezoek wat een mooi gebaar is. Ook krijg je de neiging om verder te lezen. Je wilt weten hoe het verder met Jelle zal gaan en met het gevangenisbezoek. Het enige wat niet echt fijn was bij het lezen, was dat er soms hele lange zinnen waren en daarna een aantal korte.

    BeantwoordenVerwijderen